Uzasadnienie
Postanowieniami z dnia 26 października 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 734/16, referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie ustanowił dla M.G. i R.G. radcę prawnego z urzędu, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 sierpnia 2016 r., nr "[...]". Na podstawie wydanych orzeczeń, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych, na pełnomocnika dla skarżących małżonków G. został wyznaczony radca prawny K.Ś.
W piśmie procesowym z dnia 6 kwietnia 2017 r. pełnomocnik – radca prawny K.Ś. wniósł o zasadzenie wynagrodzenia według norm przepisanych, jednocześnie oświadczył, że wynagrodzenie to nie zostało uiszczone w całości, ani w części.
Wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę M.G., R.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]".
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 16 maja 2017 r. przyznał radcy prawnemu K.Ś. kwotę 120 zł (powiększoną o kwotę podatku od towarów i usług) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji.
Wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnik skarżących złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 13 kwietnia 2017 r., a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem wniósł – skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarł w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.
Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym, wyrokiem z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt II FSK 2086/17 oddalił skargę kasacyjną.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r., powoływanego dalej jako "rozporządzenie".
Stosownie do treści § 2 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w myśl § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Wedle zaś § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej opłata maksymalna wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, radca prawny K.Ś. sporządził i wniósł w imieniu skarżących skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 13 kwietnia 2017 r. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem wyroku przez Sąd pierwszej, opłata maksymalna wynosi 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, jednakże nie mniej niż 120 zł.
Uwzględniając, stosownie do § 4 ust. 2 powoływanego rozporządzenia, zarówno niezbędny nakład pracy pełnomocnika, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłaty ponad wysokość minimalną, przewidzianą przez § 4 ust. 1 rozporządzenia. Radcy prawnemu K.Ś. należało zatem przyznać tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji, zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2018 r. sygn. akt II FSK 2086/17, wynagrodzenie w wysokości 120 zł.
Stosownie do § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.