Uzasadnienie
K.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargi na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznych w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od kwietnia do grudnia 2004r. i za miesiące od stycznia do sierpnia 2005r.
Postanowieniem z dnia 26 lutego 2013r. sygn. akt I SA/Ol 736/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w wyniku rozpatrzenia wniosku skarżącej przyznał prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i odmówił ustanowienia doradcy podatkowego.
Po wydaniu wyroku z dnia 24 kwietnia 2013r. sygn. akt I SA/Ol 736/12 oddalającego skargi na ww. decyzje z "[...]" skarżąca ponownie zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy i wniosła o ustanowienie doradcy podatkowego. We wnioskach z dnia 25 kwietnia 2013r. skarżąca powołała się na uzasadnienia dwóch postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2012r. sygn. akt I GZ 384/12 i I GZ 385/12. Jej zdaniem nastąpiła zmiana okoliczności, bowiem chciałaby wnieść od wyroku skargę kasacyjną do NSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Uwzględniając okoliczność, że ww. postanowieniem z 26 lutego 2013r. skarżąca została już zwolniona od kosztów sądowych w niniejszej sprawie, rozstrzygnięcie przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia doradcy podatkowego.
W świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., warunkiem przyznania osobie fizycznej prawa pomocy w tak określonym zakresie jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie, biorąc pod uwagę sytuację majątkową i życiową wnioskodawczyni, Sąd uznał, że nie jest ona w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, a zatem zasługuje na uwzględnienie jej wniosek o przyznanie doradcy podatkowego z urzędu, niezbędnego do sporządzenia skargi kasacyjnej.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sad Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.