Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 25 listopada 2010r. (doręczonym w dniu 26.10.2010r.) Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego ponad kwotę 250 zł.
Pismem z dnia 29.10.2010r. skarżący wniósł skargę na to postanowienie Skargę tę należało uznać za sprzeciw, który, stosownie do art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U Nr. 153 poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., spowodował skutek w postaci utraty mocy obowiązującej postanowienia. Powyższe oznacza, że Sąd jest zobowiązany do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie, a nie tylko w części co do której złożono sprzeciw.
Rozpoznając wniosek z dnia 15 listopada 2010r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym - zwolnienia od kosztów sądowych, Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył co następuje:
Instytucja prawa pomocy uregulowana przepisami art. 243- 263 p.p.s.a. jest wyrazem realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu. W myśl art. 244 par.1 p.p.s.a. prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego. Stosownie do art. 246 par.1 pkt.1 p.p.s.a. przysługuje -co do zasady- osobie która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast według art. 246 par.1 pkt 2 może być przyznane w zakresie częściowym, gdy dana osoba nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania.
Z literalnego brzmienia powołanych przepisów wynika, iż kryterium decydującym o zakresie prawa pomocy jest sytuacja majątkowa strony. Do sądu należy ocena, czy wykazana przez wnioskodawcę sytuacja majątkowa, rodzinna i osobista stanowi wystarczającą podstawę do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym czy częściowym, w kontekście rodzaju sprawy i treści skargi a także trybu postępowania przed sądami administracyjnymi.
Z przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji i dokumentów przedłożonych na wezwanie Sądu wynika, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna. Jest osobą samotną. Uzyskuje dochody z emerytury w kwocie 1.139,38zł brutto. Podanego we wniosku wynagrodzenia za pracę już nie otrzymuje, albowiem umowa o pracę została rozwiązana przez pracodawcę w dniu 27.11.2010r. Nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności ani jakichkolwiek przedmiotów wartościowych. Ze świadczenia emerytalnego prowadzona jest egzekucja należności podatkowych. Na posiadany rachunek bankowy wpływa tytułem emerytury kwota 698,25 zł. Skarżący posiada zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów, które do listopada 2010r spłacał w ratach miesięcznych stanowiących łącznie kwotę 1.236,42 zł. Obecnie -jak podaje- będzie zmuszony do wynegocjowania innych warunków spłaty kredytów, w związku z utratą przychodów ze stosunku pracy. Ponadto wnioskodawca ponosi stałe wydatki: za gaz - 13 zł, energię elektryczną - 110zł, lekarstwa ok. 100zł., abonament RTV - 17 zł. Na pozostałe potrzeby, w tym wyżywienie 288 zł.
Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zachodzi podstawa do zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych. W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie uiścić należnych kosztów bez uszczerbku koniecznego dla siebie utrzymania.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 246 par.1 pkt 2 w związku z art. 245 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.