Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 kwietnia 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 76/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargi K.B. i H.B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" nr "[...]" oraz "[...]" w przedmiocie ustalenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskami z dnia 2 czerwca 2010 r., złożonymi na urzędowych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej, skarżący K.B. i H.B. zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosków wskazali, iż zamierzają zaskarżyć wyrok WSA w drodze skargi kasacyjnej, którą musi sporządzić radca prawny, adwokat lub doradca podatkowy. Skarżący podkreślili, iż nie są w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Ze złożonych formularzy wniosków o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż skarżący pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżąca jest osobą pozostającą bez pracy, utrzymującą się wraz z mężem z jego dochodu w wysokości 1999 zł, osiąganego z pracy. Ponadto we wnioskach wskazano, iż skarżący są współwłaścicielami samochodu marki Volkswagen Sharan o wartości 3500 euro oraz domu.
W wykonaniu zarządzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 11 czerwca 2010 r., skarżący przesłał zaświadczenie z Urzędu Pracy, zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz wyciąg bankowy. Do dokumentów zostało dołączone oświadczenie K.B., iż jego żona nie pracuje, natomiast on po operacji ręki od miesiąca kwietnia 2010 r. nie otrzymuje żadnych pieniędzy i utrzymuje się z darowizn dobrych ludzi. Z przedłożonych dokumentów wynika, że skarżąca nie figuruje w rejestrze osób bezrobotnych, natomiast K.B. w okresie od 1 grudnia 2009 r. do 2 kwietnia 2010 r. pobierał zasiłek chorobowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią przepisu art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako p.p.s.a., Sąd przyznaje prawo pomocy w zakresie całkowitym, w przypadku gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast stosownie do pkt 2 §1 art. 246 ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a w zakresie częściowym obejmuje tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art.245§2 i 3 p.p.s.a.).
Należy w tym miejscu zaznaczyć, że w postępowaniu przed sądem I instancji skarżący nie wnosili o przyznanie prawa pomocy i uiścili wpisy sądowe (po 1500 zł w każdej sprawie).
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżących stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez nich zakresie. Wskazać należy, iż wykazali oni, z czego się utrzymują oraz wyjaśnili swoją sytuację majątkową i rodzinną. Stwierdzić należy, iż wnioskodawcy utrzymują się z bardzo ograniczonych środków finansowych. Trudno zatem uznać, aby ze środków finansowych jakimi dysponuje miesięcznie ich dwuosobowa rodzina, skarżący byli w stanie zgromadzić środki pieniężne na pokrycie wpisu od skargi kasacyjnej oraz kosztów pełnomocnika.
W tej sytuacji, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmujące zwolnienie od wpisu od skargi kasacyjnej oraz ustanowienie radcy prawnego, gdyż z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że nie są oni w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 245 §1 i §3 p.p.s.a. oraz art.246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.