Uzasadnienie
M.S. wywiódł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej (dalej organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące od stycznia do października 2010r. i za grudzień 2010r.. Skargę wniósł w dniu 5 września 2014r. (data stempla urzędu pocztowego – karta nr 18 akt sądowych).
W jej treści zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Podał, że decyzję odebrała w siedzibie organu II instancji jego matka M.S. dopiero w dniu 4 września 2014r., jako pełnomocnik (k. 67 i 68 akt podatkowych organu odwoławczego). Powyższe nastąpiło po otrzymaniu upomnienia do zapłaty ww. podatku, kiedy też podatnik miał się dowiedzieć o wydaniu decyzji przez Dyrektora Izby Celnej. Skarżący wyjaśnił, że w wyniku złożenia przez niego odwołania organ odwoławczy w toku jego rozpatrywania, postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014r. zawiadomił o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczył nowy termin załatwienia sprawy "na dzień 31.07.2014r.". Postanowienie odebrano w dniu 14 lipca 2014r. (k. 59 i 60 akt podatkowych organu odwoławczego).
Skarżący podał, że spodziewając się korespondencji wystosował pisma do Dyrektora Izby Celnej oraz Naczelnika Urzędu Celnego (dalej organ I instancji) z prośbą o kierowanie korespondencji w dniach od 15 lipca do 31 sierpnia 2014r. na inny wskazany adres. Wyjaśnił, że zasugerował się treścią postanowienia, że decyzja zostanie doręczona po 31 lipca 2014r.. Nie był obecny pod stałym adresem, pracuje w Warszawie, a odbiór jego korespondencji "odbywa się 2-3 razy w miesiącu tak, aby zmieścić się w 14-dniowym terminie". Zarzucił organowi II instancji brak dobrej woli w ponownym przesłaniu zwróconej przesyłki, zawierającej zaskarżoną decyzję, na jego nowy adres.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić ponadto okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.).
Do warunków przywrócenia terminu należą zatem dokonanie spóźnionej czynności (art. 87 § 4 p.p.s.a.), złożenie wniosku w terminie 7 dni od ustania przyczyny spóźnienia (art. 87 § 1 p.p.s.a.) oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 i art. 86 § 1 p.p.s.a.).
Powyższe warunki skarżący spełnił w rozpoznawanej sprawie, przy czym za datę ustania przyczyny uchybienia terminowi sąd przyjął 4 września 2014r., kiedy to pełnomocnik skarżącego otrzymał decyzję w siedzibie Izby Celnej po tym, jak strona dowiedziała się o zakończeniu postępowania odwoławczego (k. 67 i 68 akt podatkowych organu odwoławczego). Skarga zawierająca wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia została nadana w dniu 5 września 2014r., a zatem w zakreślonym terminie.
Okoliczności sprawy pozwalają w ocenie Sądu na uznanie, że strona uprawdopodobniła wystąpienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z nieznanych przyczyn decyzja z dnia "[...]" nie została odebrana przez stronę w dniu 14 lipca 2014r., kiedy to późniejszy pełnomocnik strony odebrał ww. postanowienie z 26 czerwca 2014r., które pozostawało do dyspozycji adresata w UP na okres 14 dni od 30 czerwca 2014r. - zawiadomienie o tej treści pozostawiono na drzwiach mieszkania adresata (k. 60 akt podatkowych organu odwoławczego). Z adnotacji pracowników poczty przy doręczeniu przesyłki na ten sam adres, zawierającej ww. decyzję wynika, że zawiadomienie o podobnej treści i formie pozostawiono adresatowi w dniu 7 lipca 2014r., a przesyłkę awizowano powtórnie w dniu 15 lipca 2014r..
Na tle powyższego Sąd stwierdza, że nie można przypisywać winy stronie skarżącej w nieodebraniu przesyłki zawierającej sporną decyzję organu i pozbawiać jej prawa do sądu w niniejszej sprawie. Nie ma znaczenia, że organ odwoławczy nie podejmował prób ponownego, skutecznego doręczenia decyzji na adres podany w piśmie strony z dnia 18 lipca 2014r., co zarzuca wnioskodawca. Organ administracji doręcza bowiem przesyłki na adres wskazany przez stronę i nieodbieranie korespondencji skutkuje jedynie uznaniem korespondencji za doręczoną w formie zastępczej (art. 150 Ordynacji podatkowej). Ponowne nadanie przesyłki nie rodzi skutków procesowych takich, jak np. liczenie na nowo terminu do wniesienia skargi.
Niemniej wyjaśnienia wymaga, że organ II instancji w niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014r. zawiadomił o niezałatwieniu sprawy w terminie i wyznaczył "nowy termin załatwienia sprawy na dzień 31.07.2014r.". Takie sformułowanie może sugerować dążenie organu do wydania decyzji właśnie w tym dniu, a nie w terminie do tego dnia, bez względu na powód opóźnienia w załatwieniu sprawy. Takie też przeświadczenie prezentuje strona uznając, że decyzja zostanie doręczona po 31 lipca 2014r., co ma również wyjaśniać dosyć późne zawiadomienie organu o jej nowym adresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.