Uzasadnienie
Skarżący T. N. po doręczeniu mu wezwania do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej (PPF) wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, utrzymuje się z renty chorobowej w wysokości "[...]" zł netto miesięcznie. Na miesięczne wydatki skarżącego składają się kredyt w wysokości "[...]" zł, opłata za gaz "[...]" zł, energia elektryczna "[...]" zł, woda "[...]" zł, leki "[...]" zł, telefon "[...]" zł. Wnioskodawca nie posiada jakiegokolwiek majątku.
Argumentując swój wniosek skarżący wskazał, iż aktualnie jest bezdomny, zamieszkuje w "[...]" i dokłada się do gospodarstwa, w którym mieszka. Po opłaceniu wskazanych wyżej wydatków pozostała kwota ("[...]" zł) musi wystarczyć na koszty związane z wyżywieniem i środkami czystości.
Rozpoznając niniejszy wniosek, zważono co następuje:
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, cyt. dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, o co wniósł w niniejszej sprawie skarżący, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego wskazać należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Stwierdzić należy, że w obecnej sytuacji finansowej wnioskodawca nie posiada środków pieniężnych, jak również możliwości ich zdobycia na opłacenie należnych kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi i ustanowieniem pełnomocnika.
Zauważyć należało, iż skarżący utrzymuje się z niewysokiej renty chorobowej, nie posiada oszczędności pieniężnych czy też składników majątkowych podlegających spieniężeniu, pozwalających na opłacenie skargi czy też pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Dane wykazane w formularzu PPF dotyczące sytuacji materialnej i osobistej skarżącego znalazły także potwierdzenie w aktach sprawy. Okoliczności te świadczą o trudnej sytuacji skarżącego i przemawiają za uznaniem, iż nie ma on dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z tym na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzec należało jak w sentencji.