Uzasadnienie
Pismem z 9 listopada 2020 r. R. S. – prowadzący Zakład Ogólnobudowlany usługi Sprzętem Budowlanym (dalej jako strona, wnioskodawca, skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę uchwałę Lokalnej Grupy Działania Stowarzyszenie A (dalej jako organ, LGD) z "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wyboru i oceny operacji w ramach Lokalnej Strategii Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2016- 2020.
Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca 22 czerwca 2020 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy na operacje w zakresie rozwijania działalności gospodarczej realizowanej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 pod nazwą "[...]". Według opisu zamierzał zakupić ciągnik rolniczy.
Na podstawie Regulaminu LGD dokonała "[...]" oceny i wyboru wniosków do dofinansowania. O wyniku oceny poinformowano wnioskodawcę pismem z "[...]". Do pisma dołączono uchwałę z "[...]" nr "[...]", zgodnie z która złożony wniosek pomimo zgodności operacji nie został wybrany do dofinansowania z powodu nie osiągniecia minimalnych wymagań punktowych niezbędnych do zakwalifikowania operacji do dofinasowania.
Pismem z 17 sierpnia 2020 r. wnioskodawca złożył protest.
Zarząd LGD na posiedzeniu "[...]" zweryfikował wyniki dokonanej przez Radę oceny operacji w zakresie kryteriów i zarzutów podnoszonych w proteście i w swoim stanowisku podzielił w całości stanowisko Rady i podjął decyzję o przekazaniu protestu do Zarządu Województwa.
Zarząd Województwa pismem z "[...]" poinformował wnioskodawcę o uwzględnieniu protestu.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowej w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), Zarząd Województwa przekazał sprawę LGD w celu przeprowadzenia ponownej oceny operacji.
LGD o wyniku ponownej oceny poinformowano wnioskodawcę pismem z "[...]" do pisma załączono uchwałę nr "[...]" z "[...]". Zgodnie z uchwałą złożony wniosek został wybrany do wsparcia operacja nie zmieściła się jednak w limicie środków dostępnych w ramach naboru, w którym ostała złożona.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Obejmuje ona między innymi orzekanie także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach art. 3 § 3 p.p.s.a).
Powyższe determinuje zakres kontroli sądu, sprowadzającej się w tym wypadku do oceny, czy sprawa podlega załatwieniu przez organ w drodze określonego przez ustawodawcę aktu administracyjnego lub czynności. Przed przystąpieniem zatem do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych lub czynności poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie.
Ustawą szczególną, która przewiduje możliwość złożenia skargi do sądu administracyjnego jest ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1431). Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że przedmiotem skargi może być tylko nieuwzględnienie protestu, negatywna ponowna ocena projektu lub pozostawienie protestu bez rozpatrzenia.
W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (t.j. dz. u. z 2019 r., poz. 1167) od wyniku wyboru powodującego, że dana operacja nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze wniosków o udzielenie wsparcia przysługuje podmiotowi ubiegającemu się o wsparcie prawo wniesienia protestu. Protest jest wnoszony za pośrednictwem LGD (lokalnej grupy działania) i rozpatrywany jest przez zarząd województwa - art. 22 ust. 5 ustawy. Zgodnie z art. 22 ust. 8 powyższej ustawy do rozpatrywania protestu stosuje się odpowiednio art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, co oznacza, że LGD weryfikuje na skutek protestu wyniki dokonanej oceny projektu i albo dokonuje zmiany rozstrzygnięcia, albo kieruje protest do właściwej instytucji, załączając stanowisko dotyczące braku podstaw do zmiany podjętego rozstrzygnięcia (art. 56 ust. 2).
Właściwa instytucja rozpatruje protest, a w przypadku jego nieuwzględnienia poucza stronę o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego (art. 57, art. 58 ust. 1 pkt 2 i art. 61 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020).
Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego przysługuje zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o zasadach realizacji programów w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325).
Jak wynika z akt sprawy skarżący zaskarżył uchwałę LGD z "[...]", nr "[...]" w przedmiocie wyboru i oceny operacji w ramach Lokalnej Strategii Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2016- 2020. Uchwała ta nie podlega jednak kognicji Sądu, tym samym objęta nią skarga jest niedopuszczalna.
Z tego względu należało orzec o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.).