Uzasadnienie
W.I. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na wymienioną wyżej decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, po rozpoznaniu wniosku W.I. o przyznanie prawa pomocy w sprawie, przyznał to prawo w zakresie częściowym ustanawiając adwokata z urzędu.
Na rozprawie w dniu 9 lutego 2001r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik – adw. M.L., złożyła podpisane przez W.I. pełnomocnictwo, zgłaszając swój udział w postępowaniu. Wniosła jednocześnie o zasądzenie kosztów zastępstwa, które nie zostały zapłacone ani w części ani w całości.
Wyrokiem z tego samego dnia o sygn. jak wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W. I. na powołaną wyżej decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w wydanym wyroku z dnia 9 lutego 2011r. o sygn. I SA/Ol 785/10, nie orzekł w przedmiocie wniosku pełnomocnika W.I. – adw. M.L. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W myśl zaś art. 224 p.p.s.a., jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
W myśl § 2 ust. 1 -3, § 18 ust. 1 pkt 1 lit c) oraz § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm., zwanym dalej "rozporządzeniem"), stawka minimalna opłat z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej przez ustanowionego z urzędu adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, wynosi 240 złotych. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmować mogą opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych. Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd obowiązany jest wziąć pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Zdaniem Sądu przedmiot niniejszej sprawy, jak też zakres czynności związanych z udziałem pełnomocnika skarżącego w zakresie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym pozwalają przyjąć, że nie posiadała ona zawiłego charakteru, a wynagrodzenie w ramach stawki minimalnej będzie adekwatne do wkładu pracy wykonanej przez pełnomocnika z urzędu.
Powyższa opłata, stosownie do treści § 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia, podlega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 224 i 250 ustawy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z powołanymi wyżej przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w sentencji.