Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztyniez 30 października 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 786/14

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Skład
Sędzia WSA Wiesława Pierechod przewodniczący
Rozpoznanie
w Olsztynie w dniu 30 października 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące marzec, maj i czerwiec 2011r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

M.S. we wniesionej skardze na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące marzec, maj i czerwiec 2011r., zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając powyższy wniosek podał, że wpłacając kwotę zaległości byłby zmuszony do sprzedaży majątku, który jest niezbędny do prowadzenia działalności gospodarczej. Wskazał, że nie jest w stanie zaciągnąć dodatkowych kredytów na spłatę zaległości podatkowej, wychowuje samotnie dwoje małoletnich dzieci, wobec czego wykonanie decyzji doprowadziłoby do likwidacji firmy i utraty źródła utrzymania przedsiębiorstwa i rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów niemających zastosowania w niniejszej sprawie. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę, że wykonanie tego aktu spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki.

Przedstawione informacje nie pozwalają na przyjęcie, że omawiane przesłanki wystąpiły. Argumentacja skarżącego nie przekonała tut. Sądu, że w jego sytuacji należy zastosować szczególny środek w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W sposób ogólnikowy skarżący wskazał, że jego sytuacja jest zła, samotnie wychowuje dwoje małoletnich dzieci i nie jest w stanie zaciągnąć dodatkowych kredytów, a wykonanie decyzji wiąże się ze sprzedażą majątku i utratą źródła utrzymania przedsiębiorstwa i rodziny. Nie podał jednak jakichkolwiek bardziej szczegółowych informacji dotyczących przychodów, majątku, itp.

Z wniosku wynika, że skarżący posiada majątek. W takim razie może on wskazać organowi podatkowemu odpowiednie zabezpieczenie, co spowodowuje wstrzymanie wykonania decyzji, stosownie do art. 239f ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.). W ocenie Sądu kwota zaległości w niniejszej sprawie nie wydaje się być na tyle duża, by istniała konieczność sprzedaży majątku. Natomiast majątek ten może służyć zabezpieczeniu wykonania zobowiązania.

Skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub wywoła trudne do odwrócenia skutki. Z tego powodu wniosek strony nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 6 czerwca 2016 r., dokument z 14 stycznia 2015 r., dokument z 26 listopada 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.