Uzasadnienie
"A" SA zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie określenia wartości celnej towaru oraz kwoty podatku od towarów i usług.
Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie ppsa, wydał decyzję z dnia "[...]" Nr "[...]" w której uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia "[...]".
Dyrektor Izby Celnej pouczył skarżącego o przysługującym mu prawie złożenia skargi do Sądu na nową decyzję z dnia "[...]". Odpis decyzji organ celny przesłał Sądowi, a następnie wniósł o umorzenie postępowania sądowego.
Pełnomocnik skarżącego wniósł o kontynuowanie postępowania sądowego, ponieważ jego zdaniem Dyrektor Izby Celnej nie uwzględnił zarzutu naruszenia art. 30 § 1 pkt 4 w zw. z art. 23 § 1 Kodeksu Celnego. Pełnomocnik skarżącego nie przedstawił innych wniosków procesowych, a także nie podważył stanowiska organu, który przy ustalaniu wartości celnej towaru oraz kwoty długu celnego, a także przy określeniu kwoty podatku od towarów i usług, przyjął wskaźniki określone w skardze "A" SA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, że w następstwie uwzględnienia skargi, w wyniku decyzji z dnia "[...]", uchylającej zaskarżoną decyzję dnia "[...]", postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe, albowiem zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Dlatego też Sąd w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 ppsa postępowanie sądowe umorzył. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 201 § 1 ppsa.