Uzasadnienie
M. G. i R.G.wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania podatkowego w sprawie zobowiązania podatkowego w podatku rolnym za 2016 r..
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 27 października 2017 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych, poprzez złożenie 2 odpisów wraz z późniejszymi pismami stanowiącymi uzupełnienie skargi, celem doręczenia uczestnikom postępowania.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącym w dniu 2 listopada 2017 r. (k. 12,13 akt sąd.).
W piśmie z dnia 5 listopada 2017 r. M. i R. G. zawarli m.in. wnioski o "odstąpienie żądania przedkładania dowodów wraz z uzupełnieniem skargi" oraz "odstąpienie żądania przedkładania dodatkowych dowodów dla współwłaścicieli działki" w celu nieujawniania swoich danych innym osobom.
Postanowieniem z 6 grudnia 2017 r. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Pismem z dnia 4 stycznia 2018r. Sąd wezwał ustanowioną z urzędu pełnomocnik skarżących, do zajęcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, stanowiska odnośnie wymienionych wyżej wniosków skarżących. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnik strony w dniu 19 stycznia 2018 r. (k. 48 akt sąd.).
W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 12 stycznia 2018 r. pełnomocnik poinformowała, że nie ma kontaktu ze skarżącymi, którzy nie odpowiadają na korespondencję. Wnioski zawarte w pismach skarżących pozostawiła zaś do uznania Sądu.
Jednocześnie wraz z pismem złożyła kserokopie dwóch odpisów skargi oraz wskazanych przez Sąd pism stanowiących uzupełnienie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. − Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, z kolei art. 47 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Sąd w pełni podziela wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
W przedmiotowej sprawie strona skarżąca złożyła kserokopie dwóch odpisów skargi oraz wskazanych przez Sąd pism stanowiących jej uzupełnienie, przy piśmie z dnia 12 stycznia 2018 r. (data nadania przesyłki według stempla pocztowego - 15 stycznia 2018r.). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął natomiast z dniem 9 listopada 2017r.. Ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik nie złożył jednak wniosku o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia.
W konsekwencji nieuzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie jej odpisów w zakreślonym terminie, zasadnym jest odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a..
Mając powyższe na uwadze, na podstawie tego przepisu oraz art. 58 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.