Uzasadnienie
Jak wynika z akt sprawy, postanowieniem z dnia "[...]"., Naczelnik Urzędu Skarbowego obciążył Z. R. (dalej powoływany jako "skarżący", "strona") kosztami postępowania podatkowego w sprawie podatku od spadków i darowizn. Wysokość kosztów wynikała z faktury z dnia "[...]"r. wystawionej przez rzeczoznawcę majątkowego dokonującego wyceny będącego przedmiotem spadku lokalu mieszkalnego.
Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na powyższe postanowienie.
W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego "[...]" wniósł o odrzucenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...).
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 art. 52 p.p.s.a., rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, jako organ I instancji w rozumieniu art. 13 § 1 pkt 1 O.p. Od wydanego postanowienia organu I instancji skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia, stosownie bowiem do art. 127 O.p postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne, i w związku z tym od powyższego postanowienia organu I instancji strona jest uprawniona złożyć odwołanie.
W tym miejscu wskazać należy, że jednym z warunków dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wcześniejsze skuteczne zaskarżenie rozstrzygnięcia organu w postępowaniu podatkowym. Zaskarżenie oznacza między innymi, wniesienie odwołania z zachowaniem terminu i wydanie na skutek jego rozpatrzenia w postępowaniu odwoławczym rozstrzygnięcia - w przedmiotowej sprawie przez Dyrektora Izby Skarbowej.
W związku z powyższym, w tych okolicznościach skarżący nie był uprawniony, by skutecznie złożyć skargę na postanowienie organu I instancji do sądu. Jedynie zaskarżenie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w drodze zażalenia i wydanie przez Dyrektora Izby Skarbowej rozstrzygnięcia uprawniało skarżącego do złożenia skargi do sądu administracyjnego, ale już na rozstrzygnięcie organu II instancji.
Skarga na postanowienie organu I instancji, z pominięciem postępowania przed organem odwoławczym, jest skargą niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. i podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.