Uzasadnienie
Spółka A w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie wymiaru podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia 2008 r. do września 2010 r..
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 października 2014 r. wezwano skarżącą Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu), pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki pocztowej zawierającej to wezwanie, zostało ono doręczone stronie w dniu 3 listopada 2014 r. (k. 14 akt sąd.), a zatem termin do wykonania nałożonego nim obowiązku upłynął w dniu 10 listopada 2014 r.. Pomimo to w wyznaczonym terminie skarżąca nie usunęła wskazanego wyżej braku formalnego skargi. W dniu 17 listopada 2014 r. wniosła natomiast o przywrócenie terminu do złożenia dokumentu określającego umocowanie do jej reprezentowania. Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 17 grudnia 2014 r.. Wobec niewniesienia przez stronę zażalenia na postanowienie Sądu, stało się ono prawomocne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest dołączenie do skargi dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej, jeżeli skargę wnosi osoba fizyczna uprawniona do działania w imieniu osoby prawnej (art. 28 § 1 p.p.s.a.). Nieprzedstawienie dokumentu wykazującego umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej stanowi brak formalny pisma, którego nieusunięcie we wskazanym przez sąd terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (p. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, opubl. w ONSAiWSA 2005/5/91). Choć art. 29 p.p.s.a. nie precyzuje, jaki dokument powinna przedłożyć osoba, by wykazać swoje umocowanie do działania w imieniu skarżącej osoby prawnej, to w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niewątpliwie dokumentem takim jest odpis z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 października 2007 r., sygn. akt I FSK 927/07, opubl.: Lex nr 516658).
Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, w której w wyznaczonym terminie nie usunięto braku formalnego skargi, pomimo doręczenia stronie wezwania Sądu zawierającego pouczenie o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego tym wezwaniem obowiązku. Skoro strona skarżąca nie zachowała terminu do usunięcia braków formalnych skargi, a jej wniosek o przywrócenie tego terminu został oddalony prawomocnym postanowieniem Sądu, nie było podstaw do merytorycznego rozpoznania skargi.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.