Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" Dyrektor "[...]" Oddziału Regionalnego ARiMR po rozpatrzeniu odwołania J. W. utrzymał w mocy decyzję Kierownika "[...]" Biura Powiatowego ARiMR z dnia "[...]", odmawiającą przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania na rok 2009.
Jak wynika z akt sprawy, strona w dniu 15 maja 2009 r. złożyła w "[...]" Biurze Powiatowym ARiMR wniosek o przyznanie płatności na rok 2009, deklarując do objęcia płatnością ONW powierzchnię 9,94 ha. Strona wykazała:
- - działkę rolną A, o powierzchni 0,26 ha (położoną na działce ewidencyjnej nr "[...]", w województwie "[...]", powiecie b., gminie B., obrębie A.);
- - działkę rolną B, o powierzchni 0,24 ha (położoną na działce ewidencyjnej nr "[...]", w obrębie A.);
- - działkę rolną C, o powierzchni 1,09 ha (położoną na działkach ewidencyjnych nr "[...]", "[...]"oraz "[...]", w województwie "[...]", powiecie s., gminie D., obrębie W.);
- - działkę rolną D, o powierzchni 1,27 ha (położoną na działkach ewidencyjnych nr "[...]" oraz "[...]", w obrębie W.);
- - działkę rolną E, o powierzchni 3,30 ha (położoną na działkach ewidencyjnych nr "[...]", "[...]"oraz "[...]’, w obrębie W.);
- - działkę rolną F, o powierzchni 1,81 ha (położoną na działce ewidencyjnej nr "[...]", w obrębie W.);
- - działkę rolną G, o powierzchni 0,79 ha (położoną na działce ewidencyjnej nr "[...]", w obrębie W.);
- - działkę rolną H, o powierzchni 0,23 ha (położoną na działce ewidencyjnej nr "[...]", w obrębie W.);
- - działkę rolną I, o powierzchni 0,49 ha (położoną na działce ewidencyjnej nr "[...]", w obrębie W.)
- - działkę rolną J, powierzchnia 0,46 ha (położoną na działce ewidencyjnej nr "[...]", w obrębie W.).
W wyniku przeprowadzonej kontroli administracyjnej wniosku strony stwierdzono konflikt kontroli krzyżowej dotyczący działek ewidencyjnych nr "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]", położonych w W., gdyż ww. działki ewidencyjne zostały zadeklarowane w roku 2009 do objęcia płatnościami zarówno przez stronę oraz S. B. W oświadczeniu z dnia 1 października 2009r. strona wskazała, iż była właścicielem i użytkownikiem spornych gruntów od roku 2005. Wyjaśniła również, iż S. B., stał się nowym właścicielem po zniesieniu współwłasności lecz nie prowadził jakichkolwiek upraw na spornych gruntach. Do ww. oświadczenia strona dołączyła postanowienie Sądu Okręgowego w B. II Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia "[...]", dotyczące zniesienia współwłasności na ww. gruntach w ten sposób, iż na rzecz strony przysądzono prawo własności nieruchomości oznaczonych numerami "[...]", "[...]" oraz "[...]".
Do czasu zniesienia współwłasności ww. postanowieniem strona oraz S. B. byli współwłaścicielami (w stosunku 1/2) działek o numerach: "[...]", "[...]","[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]","[...]","[...]" oraz "[...]".
Z przesłanych w dniu 29 września 2009 roku przez S. B. wyjaśnień wynikało, iż w dniu 06 sierpnia 2008 roku stał się posiadaczem gruntów rolnych położonych na działkach ewidencyjnych nr "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]" i zaczął je uprawiać z pomocą sąsiada F. N. Wniosek o przyznanie płatności po raz pierwszy złożył w roku 2009. Na potwierdzenie swojego stanowiska producent rolny przedłożył odpis z ksiąg wieczystych i wypis z rejestru gruntów oraz oznajmił, że opłaca w urzędzie gminy podatek rolny.
W dniu 09 listopada 2009 roku do organu I instancji wpłynęła korekta wniosku strony, w której wycofała z objęcia płatnościami na rok 2009 działkę rolną oznaczoną jako C, C1, D, D, E, E1 oraz J. W dniu 10 grudnia 2009 roku producent dołączył pismo, w którym wniósł o przyznanie mu płatności do pozostałych (niewycofanych) gruntów wskazanych we wniosku o przyznanie płatności na rok 2009. Strona wyjaśniła jednocześnie, że sporne grunty użytkowała z pomocą sąsiadów, których nie jest w stanie wskazać, albowiem zostali oni zastraszeni przez S. B. Z zeznań strony z dnia 28 kwietnia 2010 roku wynikało, iż nie potrafiła ona wymienić upraw, jakie znajdowały się na spornych gruntach, które dzierżawione były przez F.N. oraz T. P. na podstawie ustanej umowy dzierżawy. Strona wskazała dodatkowo kolejnego dzierżawcę, tj. M. M. Jednocześnie podała, że ww. ustne umowy dzierżawy zawarte zostały wiosną 2006 roku na czas nieokreślony.
Podkreśliła, że mimo wiedzy na temat prawa własności S. B. do ww. działek, wniosek o przyznanie płatności na rok 2009 został złożony, albowiem rzeczony areał był już uprawiany przez dzierżawców strony.
Przesłuchany w charakterze świadka S.B. zeznał, iż na dzień 31 maja 2009 roku użytkował działki ewidencyjne nr "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]", zaś strona użytkowała działki nr "[...]", "[...]" oraz "[...]". Grunty zaczął użytkować w styczniu 2009 roku po otrzymaniu wyroku Sądu w B. Jednocześnie podał, że w uprawie spornych działek pomagał mu P.A. Zeznał także, że na spornych gruntach inne osoby nie prowadziły działalności rolniczej i nie były z nimi zawierane żadne umowy. Na działkach "[...]", "[...]" oraz "[...]" w plonie głównym było żyto, zaś na działkach "[...]","[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]" trawa, a na działce "[...]" była mieszanka i trawa.
Z kolei, z zeznań F. N. wynikało, że 3-4 lata temu na podstawie ustnej umowy dzierżawy ze stroną, użytkował działkę o powierzchni 1,10 ha, której właścicielem od jesieni 2009 roku stał się S. B. Świadek podał także, że na dzień 31 maja 2009 roku sporne działki uprawiane były przez T. P., jednakże świadek nie był w stanie wskazać na czyje zlecenie.
M. M. zeznał, że działka nr "[...]’ była użytkowana przez jego córkę – H., od roku 2004, która wypasała na niej bydło. Świadek podał także, że na dzień 31 maja 2009 sporne działki uprawiał T. P. oraz F. N. Z zeznań T.P. wynikało, iż działki nr "[...]", "[...]" oraz "[...]" uprawiał od roku 2003 do września 2009. Świadek nie potrafił powiedzieć, kto był właścicielem ww. gruntów, gdyż nigdy nie widział dokumentów własności. Nie posiadał również wiedzy na temat umów zawieranych przez stronę, czy też S. B. z innymi producentami rolnymi, gdyż umowy były zawierane ustnie ze S. W. Świadek wskazał również, iż strona nie zgodziła się na zawarcie pisemnej umowy, gdyż nie była właścicielem gruntów.
W związku z powyższym na przełomie 2004 i 2005 roku strona umówiła się ze świadkiem, że będzie on użytkował ww. grunty, nie ponosząc żadnych opłat z tytułu podatku i spółki wodnej. W zamian za powyższe, świadkowi miała być oddawana połowa dopłat bez ONW. Świadek podał również, iż strona nie wywiązała się z zawartej umowy, albowiem otrzymała płatność tylko za jeden rok. Dodatkowo podniósł, iż w roku 2008 nie posiadał zgody na uprawianie rzeczonych gruntów rolnych, zaś w roku 2009 S. B. oświadczył, że jest właścicielem spornego gruntu i w związku z powyższym to z nim należy zawierać umowy.
Zapoznając się z całokształtem zebranego materiału dowodowego strona uznała zeznania S.B. za nieprawdziwe. Następnie w piśmie z dnia 06 lipca 2010r. wskazała, iż jesienią 2005 roku zawarła ustne umowy dzierżawy z F. N. na działki "[...]", "[...]" oraz "[...]", z T. P. na działki "[...]", "[...]" oraz "[...]" oraz z córką M. M. na działkę "[...]". Strona zaznaczyła, że ww. osoby dzierżawiły rzeczone grunty do jesieni 2009 roku, co zostało potwierdzone w zeznaniach, zaś zeznania T. P. nie są jednoznaczne z uwagi na fakt zwrotu części dopłat. Ponadto, zdaniem strony, o fakcie użytkowania przez nią spornych gruntów rolnych na dzień 31 maja 2009 roku świadczy decyzja o podatku rolnym obejmująca także rok 2009. Odnosząc się do zeznań S. B. strona podkreśliła, iż nikt świadka nie widział na spornych gruntach, gdyż od 20 lat pracuje w B. i nie interesuje się przedmiotowym gruntem.
Oceniając zgromadzony materiał dowodowy organ I instancji odmówił wiarygodności oświadczeniom i zeznaniom strony, iż to na jej zlecenie prowadzone były w 2009r. prace polowe na spornych gruntach. Za wiarygodne uznał natomiast zeznania świadków: T.P., F.N. oraz M.M., podnosząc iż są ze sobą spójne i dokładnie wskazują osoby, które użytkowały sporne grunty.
W związku z powyższym, organ I instancji w decyzji z dnia "[...]’. odmówił przyznania stronie płatności ONW na rok 2009. Wskazał, iż różnica pomiędzy obszarem zadeklarowanym we wniosku (9.94 ha) a kwalifikującym się do przyznania płatności ONW na przedmiotowy rok wyniosła 6,12 ha, a powierzchnia kwalifikująca się do objęcia płatnością wyniosła 3,82 ha, co stanowiło procentowe przedeklarowanie o 160,21%. Organ stwierdził również, iż nie zachodzą przesłanki określone w art. 68 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r. ze zm.), gdyż strona w toku prowadzonego postępowania nie udowodniła, że nie jest winna powstałych nieprawidłowości.
W związku z powyższym, na podstawie art. 16 ust. 3 akapit 2 oraz ust. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1975/2006 z dnia 07 grudnia 2006 roku ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UE L 368, z 23.12.2006 roku), nałożył na stronę sankcję w wysokości 1095,48 zł.
W wyniku rozpatrzenia odwołania, Dyrektor "[...]’ Oddziału Regionalnego ARiMR zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Jako podstawę prawną wskazał § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 roku w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania" Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 40, poz. 329, ze zm.), który stanowi, że płatność ONW przysługuje rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009, zwanemu dalej" rolnikiem":
- 1) który zobowiązał się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późno zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391, z późn. zm.);
- 2) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwanych dalej "działkami rolnymi", lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej" obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha;
- 3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, będących w jego posiadaniu, wynoszącej nie więcej niż 300 ha;
- 4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej" numerem identyfikacyjnym ";
- 5) jeżeli są przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, zgodnie z przepisami art. 50a i art. 51 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1, z późno zm.).
Organ odwoławczy podkreślił, iż posiadaczem gospodarstwa rolnego, któremu w roku 2009 przysługiwała przedmiotowa płatność jest osoba, która jest właścicielem, dzierżawcą, użytkownikiem, najemcą, zarządcą lub w inny sposób wykorzystuje grunty rolne. Z zeznań zaś świadków wynikało, że użytkownikami spornych działek na dzień wydania decyzji ONW na rok 2009 byli: T.P., F.N., H.P. (córka M.M.). Organ podkreślił przy tym, iż zeznania strony nie zostały potwierdzone wtoku prowadzonego postępowania przez żadnego ze świadkow. Przedstawiona natomiast przez stronę decyzja o wymiarze podatku rolnego na rok 2009 nie stanowi dowodu potwierdzającego prowadzenie przez stronę lub na jej rzecz działalności rolniczej w roku 2009. Ponadto, decyzję o wymiarze podatku rolnego przedstawił również S.B.
Zdaniem organu II instancji, strona po powzięciu informacji odnośnie nabycia przez S. B. wyłącznego prawa własności spornych gruntów rolnych na mocy orzeczenia sądu, powinna była skonsultować się z ww. osobą w kwestii składania wniosków na rok 2009 i uprawnień do trzymania z tego tytułu płatności. Należało mieć na uwadze, iż skoro S. B. nabył wyłączne prawo własności działek ewidencyjnych o numerach "[...]’, "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]", "[...]" oraz "[...]", to będzie chciał je zadeklarować do objęcia płatnościami.
Odnosząc się do kwestii złożenia przez stronę w dniu 09 listopada 2009 roku korekty wniosku, którą wyzerowano powierzchnię spornych działek rolnych, organ wskazał, iż powyższy dokument nie mógł zostać rozpatrzony zgodnie z intencją strony, tj. bezsankcyjne wycofanie ww. działek z płatności i przyznanie płatności ONW na rok 2009 do pozostałego areału. Korekta została bowiem złożona po wezwaniu skarżącego do złożenia wyjaśnień w ww. zakresie pismem z dnia 15 września 2009 roku.
Organ powołał się przy tym na art. 15 ust.3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r. ze zm.), w myśl którego, jeśli właściwe władze poinformowały rolnika o nieprawidłowościach w pojedynczym wniosku lub jeśli powiadomiły go o zamiarze przeprowadzenia kontroli na miejscu i jeśli ta kontrola ujawni nieprawidłowości.
Za bezzasadny organ odwoławczy uznał zarzut strony, iż przesłuchanie w Biurze Powiatowym ARiMR w S. miało jedynie na celu jedynie rozproszenie myślenia świadków. Organ wskazał, że strona była obecna podczas ww. przesłuchania i miała możliwość zadawania pytań świadkom, z czego skorzystała.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art.107 oraz art. 156§1 pkt 7 k.p.a.
W ocenie skarżącego, zaskarżona decyzja jest mało precyzyjna i zawiera błędne stwierdzenia dotyczące własności gruntów.
Odnosząc się do zeznań świadków, skarżący uznał, iż są one niespójne oraz opierają się na kłamstwie a w związku z tym, nie powinny być brane jako dowód w sprawie.
Ponadto skarżący podniósł, iż w jego sprawie powinien mieć zastosowanie art. 68 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004, ponieważ nie jest winien stwierdzonych nieprawidłowości.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja wbrew wywodom skargi odpowiada prawu.
Rozpatrywana sprawa dotyczy płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (zwanych dalej: płatnościami ONW) na rok 2009.
Podstawą przyznawania płatności ONW w 2009 roku, było rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Wspieranie gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW)" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. 2009 r., Nr 40, poz.329), zwane dalej rozporządzeniem ONW.
W myśl § 2 tego rozporządzenia płatność ONW przyznaje się rolnikowi w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE)nr 73/2009 zwanemu dalej "rolnikiem":
- 1) który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o których mowa w art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391);
- 2) jeżeli łączna powierzchnia posiadanych przez tego rolnika działek rolnych w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, lub ich części, położonych na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, zwanych dalej "obszarami ONW", na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009, wynosi co najmniej 1 ha;
- 3) do położonej na obszarach ONW powierzchni działek rolnych lub ich części, wynoszącej nie więcej niż 300 ha;
- 4) jeżeli został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, zwany dalej "numerem identyfikacyjnym;
- 5) jeżeli SA przestrzegane wymogi i normy określone w przepisach o płatnościach w ramach systemu wsparcia bezpośredniego,...
Rolnikiem w rozumieniu przepisów art. 2 lit. a cytowanego wyżej rozporządzenia nr73/2009 jest osoba fizyczna lub prawna, bądź grupa osób fizycznych lub prawnych, bez względu na status prawny takiej grupy i jej członków w świetle prawa krajowego, których gospodarstwo znajduje się na terytorium Wspólnoty, określonym w art. 299 Traktatu, oraz które prowadzą działalność rolniczą.
Z kolei zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427), zwanej dalej Ustawą, jeżeli warunkiem przyznania pomocy jest posiadanie gospodarstwa rolnego lub gruntu i pomoc jest przyznawana do powierzchni gruntu, a grunt ten stanowi przedmiot posiadania samoistnego i posiadania zależnego, pomoc przysługuje posiadaczowi zależnemu gruntu.
Celem płatności ONW jest bowiem wspieranie działalności rolniczej posiadaczy gospodarstw rolnych, którzy spełniają określone warunki, wynikające z art. 14 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia Rady (WE) nr 1257/1999 z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOGR) oraz zmieniającego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L 160 z 26.06.1999, str. 80, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 25, str. 391), tj.: prowadzą działalność rolniczą na minimalnym areale, który zostanie określony, podejmują się prowadzić działalność rolniczą na obszarze o niekorzystnych warunkach gospodarowania, przez przynajmniej pięć lat od pierwszej wypłaty dodatku wyrównawczego, oraz stosują zwykłą dobrą praktykę rolniczą, zgodną z potrzebą ochrony środowiska naturalnego i utrzymania terenów wiejskich, w szczególności poprzez zrównoważoną gospodarkę rolną.
Takie wsparcie powinno odnosić się więc do osób faktycznie użytkujących grunty na działalność rolniczą. Sam tytuł prawny do gruntu nie został przewidziany jako przesłanka konieczna do ubiegania się o wspomniane świadczenia, albowiem do realizacji działalności rolniczej wystarczające jest posiadanie. Wnioskowana pomoc finansowa w formie płatności ONW udzielona może być tylko tym podmiotom, które są faktycznymi użytkownikami gruntów rolnych tzn. rolnikom, którzy rolniczo użytkują posiadane działki rolne (niezależnie od ustalenia tytułu prawnego wnioskodawcy) a nadto stosują zwykłą dobrą praktykę rolniczą. Faktyczne władztwo nad rzeczą w przypadku gruntu rolnego oznacza, że istnieje swoboda co do podejmowania istotnych decyzji np. co, gdzie, i kiedy zasiać, komu i kiedy zlecić prace polowe czy też w miarę możliwości wykonać je samodzielnie, kiedy zbierać plony oraz komu, gdzie je sprzedawać lub wykorzystać w inny sposób, jak również swobodę decyzji co do występowania o konkretne dotacje ze środków unijnych.
Sama możność władania gruntami rolnymi na podstawie prawa własności nie jest wystarczająca, liczy się bowiem efektywne (rzeczywiste) w sensie gospodarczym korzystanie z gruntów, czyli faktyczne ich użytkowanie. Innymi słowy płatność przysługuje za rolnicze użytkowanie działek rolnych, nie zaś za prawo własności tych działek. Konsekwencją tak wyraźnie przyjętej filozofii przyznawania płatności jest fakt, że właściciel nie może otrzymać takich dopłat za działki, których - w danym roku objętym przyznawaną płatnością - nie posiadał i nie prowadził na nich upraw. Wynika to wprost z art. 18 ust. 1 Ustawy.
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że z ustalonego przez organy stanu faktycznego wynika, iż J.W. nie był w 2009 r. faktycznym posiadaczem całości działek, które objęte zostały wnioskiem o przyznanie płatności ONW, o powierzchni 9,94 ha. Działki po zniesieniu współwłasności stanowiły odrębne grunty, których właścicielem byli:
- - J. W.– 3, 82 ha,
- - S. B. – 6,12 ha.
W związku z kontrolą administracyjną wniosku J. W., wykryty został konflikt krzyżowy, polegający na tym, że dwóch producentów rolnych zadeklarowało te same działki ewidencyjne. Podjęte działania przez Kierownika "[...]" Biura Powiatowego ARiMR, pozwoliły ustalić, że przedmiotowe działki były w ½ współwłasnością J.W. i S. B., a do końca 2008 roku użytkował rolniczo całość gruntów J. W. Sąd Okręgowy w B. postanowieniem z dnia 11 grudnia 2008 roku zniósł współwłasność spornego gruntu, wskutek czego przysądził własność gruntu S.B. o pow. 6,12 ha, a J. W. 3,82 ha. Zatem to postanowienie dawało S.B. prawo do złożenia w 2009 roku wniosku o przyznanie płatności ONW, zgłaszając rolnicze użytkowanie swojego gruntu.
J. W. zignorował postanowienie Sądu Okręgowego i złożył w 2009 roku wniosek o dofinansowanie całości gruntów, a dopiero pod koniec 2009 roku skorygował wniosek do powierzchni, której był właścicielem
W ocenie Sądu powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, a skarżący nie przedłożył żadnych dowodów, które mogłyby te ustalenia podważyć. Wbrew przy tym zarzutom skargi ustalenia w powyższym zakresie nie zostały oparte jedynie na wyroku Sądu, lecz na dowodach ze świadków, którzy ten grunt użytkowali rolniczo. Organ odwoławczy wyraźnie wskazał, że bezspornie w 2009 roku J.W. był właścicielem i posiadaczem działek o pow.3,82 ha i na te powierzchnię mógł składać wniosek o przyznanie płatności ONW na 2009 rok.
W ocenie Sądu materiał dowodowy został w niniejszej sprawie zgromadzony prawidłowo, a jego ocena dokonana przez organ odwoławczy nie jest dowolna. Tym samym Sąd przyjął stan faktyczny ustalony przez organy.
Nie są zasadne zarzuty skarżącego, który wywodzi prawo do otrzymania płatności ONW z faktu nabycia praw spadkowych. Przysługujący skarżącemu udział w prawie własności spornych działek nie uprawniał go do uzyskania płatności ONW, albowiem nie wykonywał na nich faktycznego władztwa połączonego z użytkowaniem gruntu w roku 2009. Możliwość przyznania płatności jest uzależniona od posiadania działek rolnych i prowadzenia na nich działalności rolniczej. Konieczną przesłanką przyznania płatności jest "posiadanie" gruntów rolnych, a więc faktyczne władanie nimi. Nie chodzi tu o legitymowanie się prawem własności do tych działek, lecz o ich rzeczywiste użytkowanie. Uprawnionym do otrzymania płatności jest zatem ten, kto faktycznie użytkuje objęte wnioskiem działki.
W rozpatrywanej sprawie gospodarstwo rolne było niewątpliwie przedmiotem współwłasności, jednakże nie było ono przedmiotem współposiadania. Z poczynionych w sprawie ustaleń wynikało bowiem, że jedynym posiadaczem tego gospodarstwa do 2008 r. był J. W. Tymczasem jak już wyżej wskazano, przesłanką uzyskania płatności ONW nie jest tytuł prawny do gruntu (własność), a fakt jego rzeczywistego użytkowania (posiadanie).
Sąd Administracyjny rozpoznając niniejszą sprawę, nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.
Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.