Uzasadnienie
E. P. (dalej jako skarżąca) wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odmowy zwolnienia wierzytelności z egzekucji oraz odmowy ograniczenia potrącenia z zajętej wierzytelności.
Skarżąca na mocy zarządzenia z 10 grudnia 2020 r. wezwana została do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie doręczone zostało za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres podany przez skarżącą w skardze. Pomimo powtórnego zawiadomienia wezwanie nie zostało odebrane przez skarżącą.
Tymczasem zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (j.t. Dz. U z 2019r., poz. 2325, dalej jako p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania.
W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Stosownie zaś do art. 74a § 3 p.p.s.a. w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające:
- 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu;
- 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
Zawiadomienie, o którym mowa w § 3, może być automatycznie tworzone i przesyłane przez system teleinformatyczny sądu, a odbioru tego zawiadomienia nie potwierdza się (art. 74a § 4 p.p.s.a.).Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.a.s.). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). Do powtórnego zawiadomienia stosuje się przepisy § 3 i 4 (art. 74a § 7 p.p.s.a.), zaś w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.).
W niniejszym przypadku zawiadomienie zostało wysłane do skarżącej 16 grudnia 2020 r., z uwagi na jego nieodebranie w terminie 7 dni przesłano powtórne zawiadomienie. Pomimo tego wezwanie nie zostało odebrane przez skarżącą. Zgodnie więc z art. 74a § 8 p.p.s.a. doręczenie zostało uznane za dokonane z dniem 31 grudnia 2020 r. (vide: urzędowe potwierdzenie odbioru k. 23).
Tym samym siedmiodniowy termin przewidziany w art. 220 § 1 p.p.s.a. upłynął zatem w niniejszej sprawie w dniu 7 stycznia 2021 r.
Pomimo upływu siedmiodniowego terminu wpis nie został uiszczony w ustawowym terminie.
W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.