Uzasadnienie
Spółka A., reprezentowana przez doradcę podatkowego, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2010 r.
Z akt sprawy wynika, iż pełnomocnik strony skarżącej zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 22 grudnia 2015 r. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k.
28) wynika, że wezwanie zostało dwukrotnie awizowane i stosownie do art. 73 § 1 i § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a." przesyłka została uznana za doręczoną z dniem 11 stycznia 2016r.
Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę spółki A. w "[...]" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od nieruchomości na 2010 r.
Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 1 lutego 2016 r.
Pismami z dnia 8 lutego 2016r. pełnomocnik strony wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 26 stycznia 2016 r. o odrzuceniu skargi oraz zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, polegającej na uzupełnieniu braków formalnych skargi, tj. uiszczeniu wpisu sądowego od skargi.
Wskazano m.in., że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 grudnia 2015 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłka polecona zawierająca odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego - jak wynika z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Ol 820/15 oraz wydruku ze strony http://emonitoring.poczta-polska.pl/ została, wobec niemożności doręczenia jej adresatowi, awizowana w dniu 28 grudnia 2015 r., a następnie awizowana powtórnie w dniu 5 stycznia 2016 r. Następnie, w związku z tym, iż nie została odebrana, Urząd Pocztowy w "[...]" dokonał jej zwrotu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie.
W dniu 1 lutego 2016 r. doręczone zostało skarżącej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 26 stycznia 2016 r. o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" utrzymujące w mocy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 września 2015 r., nr "[...]" w przedmiocie zawieszenia postępowania podatkowego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2010 r. W postanowieniu tym stwierdzono, że przesyłka nie została podjęta w terminie skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi i w konsekwencji złożoną skargą należy odrzucić.
W związku z powyższym skarżąca niezwłocznie podjęła kroki w celu wyjaśnienia zaistniałej sytuacji.
Wskazano, że jak wynika z akt sprawy przesyłka polecona zawierająca odpis zarządzenia do uiszczenia wpisu sądowego była awizowana 28 grudnia 2015 r. oraz 5 stycznia 2016 r. Jednakże żadne awizo nie dotarło do Skarżącej na adres do doręczeń wskazany w aktach sprawy. Co prawda 28 grudnia 2015 r. spółka B. (adresat przesyłki) nie pracowała, ale też tego dnia żadne awizo nie zostało pozostawione.
Podkreślono, że podmiot doręczający opisaną powyżej przesyłkę sądową nie pozostawił również drugiego awizo, co rzekomo miało miejsce 5 stycznia 2016 r. W dniach 4-5 stycznia 2016 r. spółka B. pracowała w pełnym zakresie, w godzinach 8:00-19:00. W tych dniach była odbierana także korespondencja. W dniach 4-5 stycznia 2016 r. pracownik Poczty Polskiej doręczał zatem korespondencję kierowaną do spółki B., jednakże żadnego awizo nie pozostawił. Fakt ten potwierdzają również pracownicy spółki B..
Na poparcie swoich twierdzeń pełnomocnik skarżącej przedstawił dowody: koperta zawierająco pismo z WSA w Gliwicach, "[...]", wydruk z strony http://emonitoring.poczta-polska.pl/ potwierdzający datę doręczenia, koperta zawierająca pismo z Urzędu Miasta S. oraz wydruk z strony http:/emonitoring.poczta- polska.pl/ potwierdzający datę doręczenia, koperta zawierająca pismo z WSA w Lublinie, "[...]" oraz wydruk z strony http://emonitoring.poczta-polska.pl/ potwierdzający datę doręczenia w dniu 5 stycznia 2016 r.
Wpis sądowy od skargi został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
W świetle poczynionych w tej sprawie ustaleń zażalenie jest oczywiście uzasadnione, bowiem jak wynika z uzasadnienia zażalenia z dnia 8 lutego 2016 r. na skutek niezależnych od strony skarżącej okoliczności braki formalne nie zostały usunięte, albowiem strona nie została prawidłowo wezwana do ich usunięcia tj. nie wiedziała o istnieniu przesyłki adresowanej do niej, zawierającej przedmiotowe wezwanie Sądu.
Uwzględniając powyższe, należało uznać, że strona skarżąca nie uchybiła terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi, co stanowiło postawę do uchylenia postanowienia o odrzuceniu skargi, o której mowa w art. 195 § 2 p.p.s.a. Z tych względów Sąd postanowił jak w pkt I sentencji postanowienia.
W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, iż brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można rozstrzygnąć sprawy co do istoty (por. B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Warszawa 2000, s. 428).
Mając na uwadze fakt, że w sprawie nie doszło do uchybienia terminu do uzupełnienia barków formalnych skargi, należy uznać, że wniosek strony skarżącej o jego przywrócenie za bezprzedmiotowy, a postępowanie w sprawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należy umorzyć.
W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi tj. uiszczenia wpisu sądowego od skargi (pkt II sentencji postanowienia).