Uzasadnienie
P.G. (dalej jako "skarżący", "wnioskodawca"), reprezentowany przez pełnomocnika, we wniesionej skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" w przedmiocie opłaty paliwowej za miesiące od stycznia do listopada 2012r. zawarł także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżący podał, że natychmiastowe wykonanie przedmiotowej decyzji skutkować będzie dla wnioskodawcy trudnymi, wręcz niemożliwymi do odwrócenia konsekwencjami w postaci całkowitego pozbawienia strony płynności finansowej niezbędnej do bieżącego regulowania należności i prowadzenia działalności gospodarczej, w tym również z tytułu wynagrodzeń pracowników, a tym samym doprowadzi do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej i utraty jedynego źródła dochodu. Wobec skarżącego wydano decyzje w sprawie wymiaru podatku akcyzowego i podatku VAT (zaskarżone do WSA w Olsztynie), które określają bardzo wysokie zobowiązania. Łączna wysokość egzekwowanych należności podatkowych przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy, jak również nie znajduje pokrycia w całym majątku prywatnym, jak i firmowym skarżącego. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się także z interesem publicznym, albowiem wnioskodawca swoim działaniem zmierza do tego, aby kwota zaległości podatkowej była możliwa do spłacenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności będącej przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Użyte w/w przepisie prawa wyrażenie "sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie" oznacza, że orzeczenie dotyczące wstrzymania ma charakter fakultatywny, a więc może lecz nie musi być wydane, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie prawa, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wydając orzeczenie bierze pod uwagę zarówno wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy (w niniejszym przypadku również dokumenty załączone do wniosku o prawo pomocy), w aspekcie wystąpienia lub nie wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu.
Wskazać należy, że przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie dotyczące opłaty paliwowej za miesiące od stycznia do listopada 2012r. Sąd z urzędu posiada wiedzę, iż obecnie w tut. sądzie toczą się jeszcze inne postępowania, w których stroną skarżącą jest również P. G. (I SA/OI 272/15, I SA/OI 273/15, I SA/OI 401/15, I SA/OI 402/15, I SA/OI 821/15, I SA/OI 823/15) dotyczące określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz podatku od towarów i usług jak również opłaty paliwowej za 2011, 2012 i 2013r..
Wprawdzie przedmiot sporu stanowi świadczenie pieniężne, które z natury rzeczy jest odwracalne, co oznacza – w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi – zwrot należności z odsetkami, jednak Sąd wziął pod uwagę znaną mu z urzędu (we wskazywanych powyżej sprawach) wysokość ciążących na wnioskodawcy kwot zobowiązań, argumentację skarżącego dotyczącą skutków wykonania decyzji dla prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz związanego z tym zagrożenia dotyczącego zatrudnianych przez niego pracowników, jego sytuację majątkową i osobistą i stwierdził, że w niniejszym przypadku zachodzą podstawy do przyjęcia, iż w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo powstania u skarżącego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Jednocześnie Sąd pragnie podkreślić, że na mocy § 6 art. 61 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę;
- 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.