Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" skarżący D. J. B. reprezentowany przez adw. W. R. wniósł o przyznanie prawa pomocy w części, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Następnie we wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżący – D.J. B. (dalej zwany: skarżący, strona, wnioskodawca) wniósł o zwolnienie od kosztów sadowych lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w zakresie opłaty sądowej. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie posiada majątku poza oszczędnościami w kwocie ok. "[...]" zł. Wskazał, iż źródłem utrzymania są dochód z wynagrodzenia za pracę w kwocie "[...]" zł miesięcznie netto. W uzasadnieniu wniosku wskazał na okoliczności wydania zaskarżonej decyzji. Stwierdził, że jest zatrudniony na umowę o pracę i z tego tytułu uzyskuje niewielkie dochody. Nie ma możliwości zaciągnięcia kredytu. Nie korzysta z pomocy rodziny. Oświadczył, że ponosi koszty opłat stałych za mieszkanie matki, przy czym czynszu nie opłaca. Matka umożliwiła mu zamieszkiwanie w mieszkaniu bez odpłatności dla niej.
Do wniosku załączył odpisy: faktur za media, dwa orzeczenia o niepełnosprawności, zawiadomienie o wysokości opłat za mieszkanie, oświadczenie o wysokości wynagrodzenia z dnia 09.11.2015 r., wyciągi z rachunku bankowego nr "[...]"
Referendarz sądowy zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że wpis od skargi od decyzji w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłego członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe spółki wynosi 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 221, poz. 2193 ze zm.).
W świetle zaś art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. dalej cyt. jako "p.p.s.a."), zwolnienie od kosztów sądowych, częściowe zwolnienie od kosztów sadowych czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z treści zaś przytoczonych przepisów wynika, że w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy, to na stronie spoczywa ciężar wykazania, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej jego otrzymanie. Co do zasady strony zobowiązane są bowiem do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Prawo pomocy, zwane potocznie prawem ubogich, stanowi natomiast instytucję wyjątkową i z tego też powodu, powinno być przyznawane wyłącznie, gdy strona wiarygodnie wykaże, że nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe. Obowiązkiem strony jest przekonać rozpoznającego wniosek o przyznanie prawa pomocy, iż nie jest w stanie ponieść określonych kosztów postępowania.
Analizując oświadczenie skarżącego złożone na formularzu wniosku, stwierdzić należy, iż przedstawiona sytuacja materialna skarżącego nie przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wnioskodawca uzyskuje stałe miesięczne dochody w kwocie "[...]" netto. Przy czym wyjaśnił, że ponosi tylko opłaty stałe za mieszkanie, nie opłaca czynszu. Przyjmuje leki. Na potwierdzenie ponoszonych wydatków wnioskodawca przedstawił dwa rozliczenia opłat za wodę i ścieki za okres od 01.04.2015 r. do 30.09.2015 r. i dwie faktury VAT za energię elektryczną za okres od 17.05-03.09.2015r., z których wynika, że średnie miesięczne wydatki z tego tytułu wynoszą ok. 162 zł(dzieląc kwotę każdej z faktury przez okres za jaki została wystawiona).
Nadto z oświadczenia wnioskodawcy wynika, że posiada oszczędności w kwocie "[...]" zł. Przedstawiona zatem sytuacja materialna i życiowa skarżącego w zestawieniu z wysokością kosztów sądowych, do których poniesienia zobligowany jest na tym etapie postępowania skarżący (500 zł z tytułu wpisu od skargi) nie pozwalają na przyjęcie, że poniesienie tych kosztów doprowadzi do uszczerbku utrzymania koniecznego dla skarżącego. Skarżący dysponując stałymi dochodami, w tym oszczędnościami w kwocie "[...]" przewyższającymi wpis od skargi, jest więc w stanie bez uszczerbku koniecznego dla utrzymania siebie ponieść koszty sądowe w niniejszej sprawie.
Podkreślić również należy, że Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wyrażał pogląd, że strona będąca osobą fizyczną powinna partycypować w kosztach postępowania, jeżeli ma jakiekolwiek środki majątkowe, nawet gdyby miało to nastąpić z uszczerbkiem koniecznym dla niej i jej rodziny (por. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 sierpnia 2011 r., sygn. akt I FZ 227/11, orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tych okolicznościach, w ocenie rozpoznającego wniosek, należało przyjąć, że skarżący jest w stanie uiścić pełne koszty sądowe bez uszczerbku koniecznego dla jego utrzymania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w sentencji.