Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt: I SA/Ol 854/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę A.D. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 2. sentencji postanowienia z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt: II GZ 139/14, uchylił pkt 2. sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 25 lutego 2014 r., którym odmówiono skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, i przyznał skarżącej prawo pomocy w tym zakresie.
Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika z urzędu – adw. M.O., który w dniu 4 czerwca 2014 r. wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku Sądu. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części oraz przedłożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a także dowód potwierdzenia nadania za pośrednictwem poczty opinii na adres skarżącej w dniu 4 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461), powoływane dalej jako "rozporządzenie".
Stosownie do § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują:
- 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz
- 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Przepis § 18 ust.1 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia stanowi natomiast, iż stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą w postępowaniu kasacyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat - 75 % stawki minimalnej, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w innej sprawie wynosi 240 zł. Z kolei na podstawie § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W sytuacji zatem, gdy podjęcie przez wnioskodawcę czynności procesowych w imieniu skarżącej w postaci sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie budzi wątpliwości, wniosek o zasądzenie kosztów z tego tytułu zasługuje na uwzględnienie. Wysokość wynagrodzenia ustalono w kwocie 221,40 zł (180 zł + 41,40 zł podatek VAT).
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 250 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.