Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 1 grudnia 2014r. K. B. (dalej jako wnioskodawca, skarżący) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze złożonego wniosku wynika, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i uzyskuje dochód z MOPS w wysokości 16,70 zł, nie posiada żadnego majątku.
Opierając się na zgromadzonym przez organy administracji materiale dowodowym załączonym do skargi ustalono, że wnioskodawca nie pracuje, jest osobą bezrobotną. Otrzymuje zasiłek stały z MOPS w kwocie 542 zł z czego opłaca kwotę 379,40 zł za pobyt w DSP. Pozostałą kwotę przeznacza na zakup leków. Od 24 maja 2012 r. ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do § 2 powołanego przepisu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że przedstawione we wniosku jak i ustalone na podstawie akt administracyjnych okoliczności, dotyczące jego sytuacji finansowej i osobistej, pozwoliły przyjąć, iż złożony wniosek zasługiwał na uwzględnienie. Za taką oceną przemawia zarówno sytuacja materialna, jak i osobista. Podkreślić należy, że skarżący utrzymuje się z zasiłku stałego wypłacanego przez MOPS, którego to 70 % przeznacza na opłaty za pobyt w Domu Pomocy Społecznej. Dodatkowo ponosi koszty zakupu leków. Powyższe ustalenia przemawiają za tym, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Powyższe daje podstawy do stwierdzenia, że wnioskodawca znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie przepisu art. 246 §1 pkt 1 i art. 245 §2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.