Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14.02./2017 r. referendarz sądowy przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej, w dniu 13.03..2017r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A.U..
W dniu 23.05.2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę. W rozprawie uczestniczył adwokat A.U., który wniósł o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części.
Wyznaczony pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a.
Z dniem 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714) i z tym dniem przestało obowiązywać poprzednio regulujące tę materię rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej w skrócie: rozporządzenie z 2015 r.). Na mocy § 22 nowego rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W niniejszej sprawie postępowanie przed sądem pierwszej instancji zostało wszczęte z chwilą wniesienia skargi do organu podatkowego tj. w dniu 31 października 2016 r. (data stempla pocztowego na skardze, k. 3 akt sądowych), a zatem przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia z 2015 r., w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji opłata maksymalna w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 480 zł.
W myśl natomiast § 4 ust. 1 rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2 – 4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
Stosownie ponadto do treści § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %).
Wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, stosownie do § 3 rozporządzenia, zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.
Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia oraz rozstrzygnięcia uznać należy, że w sprawie zaistniały przesłanki do ustalenia opłaty w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia. W rozpoznawanej sprawie, należało zatem ustalić opłatę w wysokości 240 zł (tj. ½ z kwoty 480 zł), powiększoną o stosowną stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą dla tego rodzaju czynności (tj. kwotę 55,20 zł).
W tej sytuacji na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. oraz stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w związku z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia z 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, postanowiono jak w sentencji.