Uzasadnienie
Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.
W wypełnieniu dyspozycji wymienionych wyżej przepisów Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wydał w dniu 9 stycznia 2017r. zarządzenie sygn. akt I SA/Ol 882/16, o wezwaniu pełnomocnika skarżącego B.W., doradcę podatkowego T.K., do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w kwocie 969 zł, stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.).
Odpis ww. zarządzenia wraz z wezwaniem do jego wykonania w terminie 7 dni od daty jego doręczenia pod rygorem odrzucenia skargi, został doręczony osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 25 stycznia 2017r. (karta nr 17 akt sądowych). Wyznaczony termin do dokonania czynności upłynął zatem w dniu 1 lutego 2017r. (środa), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy.
Należny wpis od skargi w kwocie 969 zł uiszczono w dniu 2 lutego 2017r. (k. 18 i 20 akt sądowych). Kwotę wpisu uiszczono z jednodniowym uchybieniem wyznaczonego terminu 7 dni od daty doręczenia ww. zarządzenia z 9 stycznia 2017r. co powoduje, że nie wykonano wezwania tut. Sądu w wyznaczonym terminie.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 220 § 3 w związku art. 58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu sądowego od skargi orzeczono natomiast w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji postanowienia.