Uzasadnienie
W dniu "[...]" wpłynął do tut. Sądu wniosek B. M. o wstrzymanie wykonania decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia "[...]" nr: "[...]" w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek. We wniosku wskazano, że zaskarżoną decyzją nałożono na B. M. obowiązek zapłaty należności z tytułu składek ZUS w łącznej kwocie 91.158,99 zł. Opisano we wniosku sytuację materialną i życiową B. M., załączając oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, a także rachunki dokumentujące koszty utrzymania i kopię rocznego zeznania podatkowego za 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz U 2017 poz. 1369 z późn. zm., dalej: "ppsa") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednak, zgodnie z § 3 art. 61 ustawy po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na podstawie art.61 §3 ppsa, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jednak zasadniczą kwestią jest to, że wstrzymać można jedynie wykonanie takiego rozstrzygnięcia organu, które kwalifikuje się do wykonania. Przez wykonanie decyzji należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie lub czynności. Może zatem dotyczyć takich aktów lub czynności, które wywołują skutki materialnoprawne i które nadają się do wykonania oraz wymagają wykonania. Wszelkie akty lub czynności odmowne nie podlegają wstrzymaniu wykonania (B. Dauter "Metodyka pracy sędziego administracyjnego", Wolters Kluwer, wydanie 6, Warszawa 2018, str.200, a także wyrok II SA/Wr 251/08 z dnia 13 października 2008 r, Baza CBOIS).
Wniosek B. M. dotyczy decyzji odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu nieopłaconych składek ZUS, a nie, jak to przedstawiono we wniosku – nałożenia na nią obowiązku zapłaty należności z tytułu składek ZUS. To rozstrzygnięcie nie kwalifikuje się do wykonania, a jedynie odmawia przyznania B. M. prawa do żądanego umorzenia zaległości.
W związku z powyższym Sąd na podstawie art.61 §3 i §5 ppsa odmawia wstrzymania wykonania ww. decyzji.