Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2012r. Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt II FSK 2097/10) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 czerwca 2010r. (sygn. akt I SA/Ol 312/10) i przekazał mu do ponownego rozpoznania sprawę ze skargi R.C. na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz z dnia "[...]" w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania.
W dniu 18 kwietnia 2012 r. – w trakcie rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie – pełnomocnik skarżącego zgłosił do protokołu wniosek o odroczenie rozprawy z uwagi na zgłoszenie przez niego wniosku o wykładnię wyżej wskazanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Pełnomocnik wyjaśnił, iż wniosek dotyczy zakresu związania Sądu I instancji wykładnią prawa dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny, w sytuacji gdy wykładnia ta odnosi się do argumentów zawartych w odpowiedzi na skargę kasacyjną, a nie znajdujących się w samej skardze kasacyjnej. Jednocześnie okazał dowód nadania skierowanego do NSA wniosku z dnia 17 marca 2012r.
W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodziły przesłanki umożliwiające odroczenie rozprawy (art. 109 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270), ma natomiast miejsce sytuacja, o jakiej stanowi art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Nie ulega wątpliwości, że toczącym się postępowaniem sądowym, o którym mowa w tym przepisie, jest postępowanie wywołane wnioskiem pełnomocnika skarżącego z dnia 17 marca 2012r. o wykładnię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2012 r. W tych okolicznościach rozstrzygnięcie w przedmiocie wykładni w/w wyroku NSA może mieć wpływ na wynik sprawy.
Z tych też względów orzeczono jak w sentencji.