Uzasadnienie
Pismem z dnia 13 stycznia 2010 r. T. P. wniosła skargę na powołaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W dniu 26 marca 2010 r. do Sądu wpłynęły dwa wnioski pełnomocnika strony skarżącej o zawieszenie postępowania sądowego.
W pierwszym z nich podniesiono wystąpienie przesłanki do zawieszenia postępowania, określonej w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(Dz. U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. Wskazano, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie ze skargi konstytucyjnej wniesionej przez P. S. E. – sygn. akt SK 21/07 oraz postępowanie na skutek pytania prawnego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach sygn. akt P 33/09 dotyczące zbadania zgodności z Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych. W uzasadnieniu wniosku skarżąca stwierdziła, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, określająca zobowiązanie w podatku od nieruchomości za rok 2008, oparta została na ww. przepisach, w związku z powyższym rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy przez WSA w Olsztynie zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym ww. sprawach.
Natomiast w kolejnym wniosku powołując się na art. 56 p.p.s.a. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania, z uwagi na fakt, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wyjaśniła, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotknięta jest wadą rażącego naruszenia prawa, określoną w art. 247 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym T. P. wystąpiła z wnioskiem o stwierdzenie nieważności tej decyzji. Stwierdziła, że podstawą do stwierdzenia nieważności decyzji jest rażące naruszenie prawa polegające na ustaleniu podatku od niektórych nieruchomości i obiektów budowlanych położonych na terenie gminy. Część obiektów nie została objęta zaskarżoną decyzją pomimo, że organ podatkowy dysponował wiedzą o tych przedmiotach opodatkowania. Do powyższego pisma dołączono odpis wniosku z dnia 7 stycznia 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", SKO "[...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 56 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.
Z akt niniejszej sprawy wynika, iż wniosek skarżącej do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 stycznia 2010 r. o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nadano w Urzędzie Pocztowym dnia 07.01.2010 r. do SKO. Zgodnie z art. 248§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., nr 8 poz. 60 ze zm.) - dalej jako O.p., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się z urzędu lub na żądanie strony. Z kolei w myśl art. 165§3 O.p. datą wszczęcia postępowania na żądnie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu. Skoro zatem przed dniem wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie (15 stycznia 2010r.) zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, postępowanie sądowe obligatoryjnie podlega zawieszeniu.
Odnosząc się do wniosku strony o zawieszenie postępowania w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z uwagi na toczące się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym w kwestii zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych z Konstytucją RP stwierdzić należy, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, iż zawieszenie postępowania w tym przypadku jest fakultatywne, a o zawieszeniu postępowania decydują względy celowościowe, przy czym ocena tej celowości należy do sądu (por. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romanowska: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2005, s. 400 i n. oraz J.P. Tarno: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz", Warszawa 2004, s. 189 - 190).
W niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka do zawieszenia postępowania, wskazana w art. 56 p.p.s.a.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, na podstawie wymienionego przepisu w zw. z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.