Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu S. K. (dalej skarżący) zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z 7 lutego 2023 r. w przedmiocie odmowy umorzenia w całości należności z tytułu mandatów karnych.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 21 marca 2023 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 259) - /dalej ppsa/, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu 27 marca 2023 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 39 akt sądowych). Zatem 7-dniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi rozpoczął bieg 28 marca 2023 r., a zakończył się 3 kwietnia 2023 r. (poniedziałek).
Po terminie do uiszczenia wpisu skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z wnioskiem (nadanym w urzędzie pocztowym 5 kwietnia 2023 r.) o zwolnienie go z opłat sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa.
Zgodnie z tym ostatnim przepisem, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ppsa).
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt sprawy, prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, doręczone skarżącemu 27 marca 2023 r., zawierało wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia opłaty, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek jego nieuiszczenia w terminie. Pomimo tego wezwania skarżący w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, który upływał 3 kwietnia 2023 r. wpisu nie uiścił. Natomiast wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy został złożony po terminie do uiszczenia wpisu od skargi.
Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczenia przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie (postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12). W takim stanie rzeczy złożony przez skarżącego wniosek o prawo pomocy, nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu w terminie. Złożenie wniosku o prawo pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu jest bezskuteczne z punktu widzenia wymogu opłacenia skargi.
Wobec powyższego, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie w wyznaczonym terminie wpisu sądowego