Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 25 czerwca 2010r. wobec skargi strony skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] w przedmiocie określenia Przedsiębiorstwu Produkcyjno Handlowo Usługowemu A Sp. z o.o. w D. zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odsetek za zwłokę od nieuiszczonych w terminie zaliczek, a w pozostałym zakresie oddalił skargę. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 29 lipca 2010r., która poprzez nadanie pisma w urzędzie pocztowym w dniu 26 sierpnia 2010r. wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych. Oba pisma zostały podpisane przez J. Ł. prezesa zarządu skarżącej spółki. Jak wynika z akt sprawy stronie skarżącej już wcześniej zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 12 maja 2010r. wydanego na skutek wniosku strony skarżącej złożonego po wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] skargi kasacyjnej nie może sporządzić strona. Mogą być to wyłącznie osoby mające status profesjonalnych pełnomocników wymienionych w tym przepisie prawa, a to m.in. adwokaci, radcowie prawni chyba, że zachodzi sytuacja, o której mowa w §2 i 3, która jednak w tej sprawie nie występuje. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona w terminie do jej złożenia, sporządzona została jednak przez prezesa zarządu strony skarżącej działającej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością niebędącego profesjonalnym pełnomocnikiem wymienionym w art. 175 §1 i §3 pkt 1 p.p.s.a. W tej sytuacji skarga kasacyjna jako sporządzona przez osobę do tego nieuprawnioną podlegała odrzuceniu w oparciu o art. 178 p.p.s.a.
Wprawdzie wraz ze skargą kasacyjną strona skarżąca złożyła wniosek (na urzędowym formularzu PPF) o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego oraz zwolnienia od kosztów sądowych jednakże wniosek ten nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej spełniającej wymogi art. 175 p.p.s.a. Oznacza to, że nie powoduje on ani jego przerwania, zawieszenia ani przedłużenia (tak NSA w postanowieniu z dnia 24 czerwca 2005r. w sprawie sygn. akt II OZ 393/05). W związku z tym, gdy skarga kasacyjna nie spełniała wymogów art. 175 p.p.s.a. była niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu. Do tego niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który mógłby podlegać uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a.; brak ten jest natury konstrukcyjnej (tak NSA w postanowieniu z dnia 18 października 2004r. w sprawie sygn. akt FZ 308/04) i jako taki dyskwalifikuje skargę kasacyjną.
Równocześnie Sąd wskazuje, że wniosek o przyznanie prawa pomocy jako złożony w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej został rozpoznany w odrębnym postanowieniu.