Uzasadnienie
S. L. (dalej jako: skarżący, strona) wniósł do tut. Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 26 września 2024 r. w przedmiocie niedopuszczalności zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej.
Zarządzeniem Kierownika Sekcji Finansowej Wydziału I z dnia 16.12.2024 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. 2021, poz. 535). W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jej uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie.
Odpis ww. zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 7.01.2025 r. (k. 15 akt sądowych). Zatem termin do uiszczania wpisu upływał z dniem 14.01.2025 r.
Skarżący w wyznaczonym terminie nie uzupełnił ww. braku fiskalnego skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Wskazać należy, że strona była zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 7.01.2025 r.
Wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało doręczone stronie skarżącej w trybie zastępczym określonym w art. 73 p.p.s.a. Wezwanie zostało wysłane na adres podany przez skarżącego w skardze. Z powodu niemożności doręczenia przesyłki adresatowi lub pełnoletniemu domownikowi, zarządcy domu lub dozorcy pismo pozostawiono na okres 14 dni do dyspozycji adresata w placówce pocztowej [...] Informację o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej doręczyciel umieścił w oddawczej skrzynce pocztowej. Przedmiotowa przesyłka była dwukrotnie awizowana - pierwsze awizo miało miejsce 23.12.2024 r., zaś awizo powtórne - w dniu 31.12.2024 r. Z uwagi na niepodjęcie przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej, przesyłka została zwrócona do nadawcy. Powyższe oznacza, że spełnione zostały wszystkie wymogi doręczenia zastępczego przewidziane w art. 73 p.p.s.a., a zatem wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało prawidłowo doręczone stronie postępowania w tym trybie z dniem 7.01.2025 r., tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania pisma przez placówkę pocztową (6.01.2025 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy, zatem zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. ostatnim dniem terminu jest następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy).
Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął zatem z dniem 14.01.2025 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu do dokonania opisanych czynności, skarżący nie zastosował się do wezwania i nie uiścił należnego wpisu od skargi.
Skoro skarżący mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnego wpisu nie uiścił, podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.