Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2017 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Namysłowie odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec T. K. (dalej jako: skarżąca, strona). Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 15 sierpnia 2017 r. na jej adres zamieszkania w [...] (k. 51-53 akt adm.).
Zażalenie na powyższe postanowienie skarżąca wysłała za pośrednictwem [...] placówki pocztowej w dniu 21 sierpnia 2017 r. (k. 25 akt adm.). Przesyłka zawierająca ww. zażalenie strony nadeszła z zagranicy do Wydziału Ekspedycyjno-Rozdzielczego w [...] – placówki A S.A. w dniu 24 sierpnia 2017 r., skąd przesyłkę wyekspediowano i w dniu 25 sierpnia 2017 r. doręczono Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Namysłowie (k. 42 akt adm.).
Postanowieniem z dnia 25 stycznia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Opolu stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie z dnia 7 sierpnia 2017 r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W uzasadnieniu wskazał, że w związku z doręczeniem skarżącej postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w Namysłowie w dniu 15 sierpnia 2017 r. siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na to rozstrzygnięcie rozpoczął bieg w dniu 16 sierpnia 2017 r., a upłynął z dniem 22 sierpnia 2017 r. Zaznaczył, że zgodnie z treścią art. 57 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 – zwana dalej: K.p.a.), termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w [...] placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe.
Natomiast w sytuacji, gdy strona składa pismo w zagranicznym urzędzie pocztowym, o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania przesyłki za granicą, lecz data przekazania pisma do polskiej placówki pocztowej lub polskiego urzędu konsularnego. Zażalenie skarżącej wpłynęło do Wydziału Ekspedycyjno-Rozdzielczego w [...] – placówki A S.A. w dniu 24 sierpnia 2017 r., a więc już po terminie do wniesienia zażalenia, który upłynął z dniem 22 sierpnia 2017 r.
Na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu strona wniosła skargę do tut. Sądu.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o powyższy przepis następuje z urzędu, lecz jego celowość została pozostawiona ocenie sądu (por. postanowienia NSA z dnia 11 marca 2005 r. sygn. akt: I OZ 45/05 oraz z dnia 7 czerwca 2008 r. sygn. akt: I OZ 382/08), zaś generalnie następuje wówczas, gdy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadminstracyjnej zależy od wyniku innego postępowania (tj. administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej).
W orzecznictwie sądów administracyjnych (por. wyrok NSA z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt: I FZ 221/08, wyrok WSA z dnia 18 czerwca 2009 r., sygn. akt: III SA/Wa 3321/08), przyjmuje się, że zawieszenie postępowania sądowego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej, przy czym celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości ewentualnej konieczności uruchomienia nadzwyczajnych środków wzruszania rozstrzygnięć ostatecznych np. przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego lub stwierdzenia nieważności decyzji.
Sądowi rozpoznającemu niniejszą sprawę z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 6 listopada 2017r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Gl 106/17, na podstawie art. 193 Konstytucji RP przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne następującej treści: "czy przepis art. 57 § 5 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1257) przewidujący, że termin czynności jest zachowany w przypadku oddania pisma wyłącznie w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz.U. z 2017r., poz. 1481) - jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP, art. 32 ust. 1 i 2 w związku z art. 45 § 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz z art. 21 i 45 Traktatu o Funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. nr 90, poz. 864/2 z dnia 30 kwietnia 2004 r.)".
Podzielając wątpliwości przedstawione w powołanym powyżej pytaniu prawnym skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości, oraz ekonomiki procesowej, a także mając na względzie konieczność rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, doszedł do przekonania, że podjęcie rozstrzygnięcia opartego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. jest w pełni uzasadnione. Orzeczenie, które zapadnie w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z powyższych względów, Sąd na podstawie art.125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.