Uzasadnienie
A. Sp. z o.o. w M. (zwana dalej "skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 października 2023 r., nr 1601- IOA.4823.17.2023, w przedmiocie kary pieniężnej w kwocie 55052 zł z tytułu niewykonania obowiązku wynikającego z przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi.
Na skutek zarządzeń z dnia 4 stycznia 2024 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, że osoba podpisująca skargę jest umocowana do reprezentacji skarżącej Spółki przez przedstawienie odpowiedniego dokumentu, np. aktualnego odpisu z KRS. Wezwania te skierowane do skarżącej w jednej przesyłce zawierały pouczenie, że niezastosowanie się do nich w terminie 7 dni od dnia ich otrzymania, spowoduje odrzucenie skargi.
Skarżąca została też wezwana do wyjaśnienia czy przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 października 2023 r., nr 1601-IOA.4823.17.2023, czy też inna decyzja, pod rygorem przyjęcia, że przedmiot skargi stanowi decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 października 2023 r., nr 1601-IOA.4823.17.2023. Zostały one skutecznie doręczone skarżącej w dniu 24 stycznia 2024 r. (k - 37 akt).
W terminie wyznaczonym przez Sąd skarżąca uzupełniła braki formalne skargi poprzez nadesłanie aktualnego odpisu z KRS i wniosła w piśmie z dnia 25 stycznia 2024 r. o zwolnienie od uiszczenia opłaty sądowej, a wniosek ten został zarejestrowany pod odrębną sygn. akt I SPP/Op 27/24.
Skarżąca wskazała także, że przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 października 2023 r., nr 1601- IOA.4823.17.2023.
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Op 27/24, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.
W związku z prawomocnym orzeczeniem wydanym w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, skarżąca została poinformowana w sprawie głównej o sygn. akt I SA/Op 111/24, na podstawie art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., że ma obowiązek wynikający z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2024 r., uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1.500 złotych, w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma, pod rygorem odrzucenia skargi.
Odpis ww. pisma informującego został doręczony stronie skarżącej w dniu 28 maja 2024 r. (por. k - 48 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia w sprawie nie uiszczono wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Skarżąca, wobec odmowy przyznania jej prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, zobowiązana była do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Zawiadomienie informujące o obowiązku wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu skarżącej do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 28 maja 2024 r. Siedmiodniowy termin do dokonania żądanej czynności upłynął zatem z dniem 4 czerwca 2024 r. (wtrorek). Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uiściła należnego wpisu od skargi.
Podkreślić należy, że na skarżącej ciążył obowiązek, wynikający z prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 stycznia 2024 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, a termin do jego uiszczenia rozpoczął bieg w czasie określonym w zawiadomieniu o obowiązku wykonania ww. zarządzenia.
Strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania i nie uiściła należnego wpisu od skargi, a zatem w konsekwencji jej skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.