Uzasadnienie
A Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej określany jako: "Skarżąca", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 14 grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji wstrzymującej przekazanie dotacji oświatowej.
Ponieważ sprzeciw nie spełniał wymogów formalnych, na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 marca 2021 r. wezwano Skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych sprzeciwu poprzez złożenie do akt sądowych odpisu KRS Skarżącej.
W wezwaniu zawarto pouczenie o skutkach niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia sprzeciwu.
Wezwanie zostało doręczone Skarżącej za zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru w dniu 31 marca 2021 r. Jak wynika z analizy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyła została awizowana, o czym powiadomiono w dniu 17 marca 2021 r. poprzez umieszczenie zawiadomienia w drzwiach adresata. Następnie przesyłka, w dniu 31 marca 2021 r., została podjęta przez B. K. – na podstawie pełnomocnictwa nr [...].
Mając powyższe na uwadze, termin do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu upływał z dniem 7 kwietnia 2021 r.
W zakreślonym terminie braki formalne sprzeciwu nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sprzeciw podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie wskazanego przepisu postanowił jak w sentencji.
Zgodnie z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z poźn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 64b § 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Zgodnie z art. 29 p.p.s.a., dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu sprzeciwu. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi (tu sprzeciwu). Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym, stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu a, jak wskazuje treść art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.
Jednocześnie, jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru (zob. postanowienie NSA z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1274/07).
Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu Skarżąca odebrała w dniu 31 marca 2021 r., a tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych upływał dla Skarżącej w dniu 7 kwietnia 2021 r. Z akt sprawy wynika, że w terminie tym Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu.
Zgodnie zaś z treścią art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, a przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 64b § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.