Uzasadnienie
Pismem z dnia 21 grudnia 2018 r., S. J. (określany dalej jako: strona, skarżący) wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 11 grudnia 2018 r. w przedmiocie stanowiska wierzyciela odnośnie zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2019 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) - zwanej dalej "ppsa", odrzucił skargę. Uzasadniając rozstrzygnięcie Sąd wskazał, że zaskarżone postanowienie nie mieściło się w kognicji sądu administracyjnego, albowiem w myśl art. 3 § 2 pkt 3 ppsa, właściwość sądu administracyjnego w zakresie postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym nie obejmuje postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Odpis tego orzeczenia z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 11 lutego 2019 r., co wynika ze zwrotnego pocztowego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 34 akt sądowych).
Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 23 lutego 2019 r., skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od tego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 177 § 1 ppsa, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Nadto, w myśl art. 175 § 1 ppsa, skarga kasacyjna może być sporządzona jedynie przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami może zostać sporządzona również przez doradcę podatkowego (art. 175 § 3 pkt 1 ppsa). Przepisu art. 175 § 1 ppsa nie stosuje się jedynie wtedy, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Te okoliczności jednak w niniejszej sprawie nie występują.
Przepisy powyższe mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Uprawnionymi do sporządzenia skargi kasacyjnej są więc wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 § 1 – 3 ppsa (adwokat, radca prawny lub doradca podatkowy), natomiast sporządzenie skargi kasacyjnej z zachowaniem wymogów określonych w ww. przepisach jest warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Sądy administracyjne są z urzędu zobowiązane do badania, czy ww. wymogi zostały zachowane. Przy czym żadne szczególne okoliczności nie uprawniają do jakichkolwiek odstępstw w tym zakresie.
Brak sporządzenia skargi kasacyjnej przez podmioty wymienione w art. 175 § 1 – 3 ppsa jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 ppsa Jest to bowiem brak nieusuwalny, wykluczający możliwość merytorycznego rozpatrzenia tego nadzwyczajnego środka odwoławczego, skutkujący odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 ppsa. Zgodnie z tym przepisem, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie ta niedopuszczalność skargi kasacyjnej "z innych przyczyn", o czym mowa w powołanym art. 178 ppsa, wynika z faktu sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 29 stycznia 2019 r. osobiście przez skarżącego, podczas gdy skargę kasacyjną od orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego mógł sporządzić tylko adwokat lub radca prawny. Podkreślić przy tym należy, że o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej wyłącznie przez ww. kwalifikowane podmioty (wymienione w art. 175 ppsa) skarżący został pouczony przy doręczaniu mu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Biorąc więc pod uwagę to, że skarżący samodzielnie sporządził skargę kasacyjną od postanowienia tut. Sądu z dnia 29 stycznia 2019 r., tj. z naruszeniem wymogu określonego w art. 175 § 1-3 ppsa, skarga kasacyjna musiała zostać odrzucona.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 ppsa w związku z art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.