Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez M. J. jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] nr [...], uchylająca w części decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] Nr [...] w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. w kwocie 30.509,00 zł i w dalszej części określająca zobowiązanie z tego tytułu w wysokości 29.078 zł.
W wyniku złożonego przez skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 maja 2007 r. przyznał prawo pomocy w całości obejmujące zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Rady Adwokackiej w O. o wyznaczenie adwokata dla strony skarżącej, co też Sąd uczynił pismem z dnia 8 czerwca 2007 r. W odpowiedzi Okręgowa Rada Adwokacka pismem z dnia 13 czerwca 2007 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika strony skarżącej – adwokata T.K. Wyznaczony pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Opolu po zakończeniu której zapadł wyrok oddalający skargę na powołaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pismem z dnia 13 stycznia 2008 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się do WSA w Opolu o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 1.200 zł.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zważono co następuje:
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynoszą 50% stawki minimalnej obliczonej na podstawie § 6 rozporządzenia. Stosownie do § 6 stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 10.000zł do 50.000 zł - a taki przedział kwotowy dotyczy niniejszej sprawy - 2.400 zł.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia adwokata podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 22 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów Referendarz Sądowy przychylił się do określonej we wniosku przez adwokata T.K. kwoty wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia.