Uzasadnienie
Skargą wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skarżący P. Z. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z 30 marca 2016 r. w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na 2014r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 marca 2017 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – /dalej jako ppsa/, wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres skarżącego podany w skardze i ponieważ adresata nie zastano, przesyłkę pozostawiono na okres 14 dni w Urzędzie Pocztowym w [...], o czy poinformowano adresata w dniu 4 kwietnia 2017 r. umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Przesyłka była powtórnie awizowana w dniu 12 kwietnia 2017 r. i wobec nieodebrania jej w terminie została zwrócona do nadawcy w dniu 26 kwietnia 2017 r.
Zgodnie z art. 73 § 4 w zw. z § 1 ppsa, Sąd uznał przesyłkę za skutecznie doręczoną dniu 18 kwietnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 ppsa.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 ppsa, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi przesłano listem poleconym, na adres skarżącego wskazany w skardze. Przesyłkę uznano za skutecznie doręczoną w trybie wynikającym z art. 73 § 4 w zw. z § 1 ppsa. Zgodnie z art. 73 § 4 ppsa, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie pocztowym, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 ppsa).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 ppsa). W przypadku nie odebrania przesyłki pocztowej, doręczenie uważa się za dokonane skutecznie w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 ppsa. Skutek doręczenia w takiej sytuacji powstaje z mocy prawa. W niniejszej sprawie doręczenie nastąpiło dnia 18 kwietnia 2017 r., ponieważ pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej (tzw. awizo), jak wynika z adnotacji na kopercie zwróconej przesyłki, miało miejsce dnia 4 kwietnia 2017 r., a adresat przesyłki nie odebrał jej w terminie.
W konsekwencji, w niniejszej sprawie termin do uiszczenia wpisu sądowego, upłynął skarżącemu z dniem 18 kwietnia 2017 r. i skoro skarżący w tym terminie nie uiścił żądanego wpisu sądowego, skargę na podstawie art. 220 § 3 ppsa, należało odrzucić.