Uzasadnienie
Pismem z dnia 7 lipca 2004 r. P. M. zaskarżył wymienione w sentencji decyzje Burmistrza Miasta i Gminy Zdzieszowice w sprawie podatku od nieruchomości. Przedmiotem opodatkowania tym podatkiem były grunty Gminy [...], których skarżący był użytkownikiem wieczystym a także znajdujące się na tych gruntach obiekty budowlane.
Skarżący nie skorzystał z przysługującego od tych decyzji prawa do wniesienia odwołania do organu II instancji, o którym prawidłowo został pouczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jednocześnie ustawodawca w art. 52 § 2 wymienionej ustawy precyzuje, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Jak wskazano wyżej skarżący pouczony przez organ I instancji o prawie, terminie oraz trybie wniesienia odwołania w sposób prawidłowy nie skorzystał z tego środka zaskarżenia. W konsekwencji tego decyzje wydane w toku pierwszej instancji nabrały mocy ostatecznej, na które nie przysługuje już żaden ze środków zaskarżenia wymienionych w art. 52 § 2 powołanej ustawy, co oznacza zarazem niedopuszczalność skargi na te decyzje do sądu administracyjnego.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 wymienionej ustawy, postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.