Uzasadnienie
Przedmiotem skargi L. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia [...] Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. z dnia [...] Nr [...] umarzającą jako bezprzedmiotowe postępowanie w sprawie umorzenia podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z tym skarżący na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązany był - zgodnie z postanowieniami § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Na dalsze koszty jakie mogą mieć miejsce w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Skarżący L. W. na złożonym w dniu 20 maja 2008 r. urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego oraz zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu wniosku jako przyczynę braku możliwości poniesienia kosztów sądowych jak też kosztów ustanowienia zawodowego pełnomocnika skarżący wskazał trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia, z którym wiąże się – jak twierdzi – niemożność świadczenia jakiejkolwiek pracy.
W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, że jest współwłaścicielem domu jednorodzinnego o powierzchni 150 m² oraz że pobiera świadczenie rentowe z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 318,15 zł.
W załączeniu do wniosku skarżący przedłożył zaświadczenie lekarskie z dnia 14 sierpnia 2007 r. wystawione przez specjalistę chirurga ortopedę traumatologa oraz zaświadczenie z dnia 14 maja 2008 r. wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział O. o wysokości pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy, którego wynika, iż wskutek zajęcia przez komornika na poczet alimentów świadczenia rentowego w wysokości 504,50 zł skarżący pobiera świadczenie z tego tytułu w kwocie 318, 15 zł.
Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.
Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy).
Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych.
Przy rozpatrywaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, w oparciu o informacje zawarte w tym wniosku jak też wynikające z zaświadczenia wystawionego przez ZUS O., dokonano oceny możliwości finansowych skarżącego do poniesienia kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów związanych z ustanowieniem zawodowego pełnomocnika. W wyniku tej oceny uznano, że jego sytuacja finansowa (dochody netto na poziomie 318, 15 zł) oraz konieczność ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją wypełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w żądanym zakresie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.