Uzasadnienie
B. K. (dalej jako skarżąca) w dniu 2 lutego 2016 r. sporządziła, na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz.270) - dalej p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek sporządzono w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postępowanie odmawiające umorzenia kosztów upomnień.
W piśmie z dnia 23 marca 2016 r. skarżąca oświadczyła, że w związku z zawartą z Urzędem Miasta Opola ugodą cofa skargę na wskazane wyże postanowienie.
Wobec skutecznego cofnięcia skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu postanowieniem z dnia 29 marca 2016 r. umorzył postępowanie.
Rozpatrując na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie, tj. w sprawie ze skargi na skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 27 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postępowanie odmawiające umorzenia kosztów upomnień, zasadnicze znaczenie ma okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu umorzył postępowanie, uwzględniając w tym względzie wniosek skarżącej.
Celem ustanowienia prawa pomocy jest bowiem zapewnienie osobom fizycznym oraz jednostkom organizacyjnym znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej faktycznej realizacji konstytucyjnego prawa do sądu (art. 45 ust.1 Konstytucji RP). Oznacza to zarazem, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym (wpadkowym), prowadzonym w ramach postępowania sądowoadministracyjnego (głównego) uruchomionego wskutek złożenia skargi. Zatem jeżeli skarżąca cofa w sposób skuteczny skargę na wskazane wyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wówczas zbędnym staje się postępowanie o przyznanie prawa pomocy, którego celem jest uzyskanie prawa do sądu w tej sprawie. Takie postępowanie - zgodnie z art. 249a p.p.s.a. – należało umorzyć jako zbędne.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 249a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.