Uzasadnienie
Przedmiotem skargi L. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwolnienia płatnika z obowiązku pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. W związku z tym skarżący na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązany jest - zgodnie z postanowieniami § 2 ust.3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. Na dalsze koszty jakie mogą mieć miejsce w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Skarżący L. W. na złożonym w dniu 27 kwietnia 2009 r. urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) - zwanej dalej ustawą, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
W wyniku dokonanej analizy sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej skarżącego referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 maja 2009 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych w całości, przychylając się tym samym do jego wniosku w tym zakresie.
Następnie wnioskiem złożonym w dniu 1 czerwca 2009 r. skarżący poszerzył żądanie przyznania prawa pomocy o ustanowienie doradcy podatkowego.
W uzasadnieniu wniosku wskazał na trudną sytuację materialną oraz zły stan zdrowia (m.in. przebyty w 2009 r. udar mózgu).
W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący wykazał, że sam prowadzi gospodarstwo domowe, zaś jedynym źródłem dochodów jest świadczenie z Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w wysokości 150 zł (od 1 stycznia 2009 r. nie pobiera już świadczenia rentowego).
Dodatkowo skarżący przedłożył kserokopie: recept lekarskich oraz zaświadczenia z dnia 8 maja 2009 r. wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział Opole o niepopieraniu renty.
Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.
Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy).
Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych.
Przy rozpatrywaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, w oparciu o informacje zawarte w tym wniosku jak też wynikające z dodatkowo przedłożonych dokumentów, dokonano oceny możliwości finansowych skarżącego do poniesienia kosztów postępowania sądowego. W wyniku tego uznano, że jego sytuacja finansowa (uzależnienie od pomocy MOPR w wysokości 150 zł) oraz konieczność ponoszenia dodatkowych kosztów związanych z leczeniem i rehabilitacją wypełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy również w zakresie ustanowienia zawodowego pełnomocnika.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.