Uzasadnienie
Skarżąca Agencja Celna "A" Sp. z o.o. w O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług. W skardze podniosła m.in. zarzut naruszenia przez organ art. 70 §1 Ordynacji podatkowej wskazując, iż decyzja w przedmiocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym została wydana po upływie 5 letniego terminu przedawnienia określonego w tym przepisie prawa.
Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu w odpowiedzi na skargę podał, że art. 70 §1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania wówczas, gdy chodzi o rozliczenia podatku od towarów i usług i nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, jak to ma miejsce w tej sprawie. Powołany przepis, zdaniem Dyrektora, dotyczy wyłącznie przedawnienia zobowiązań podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Problematyka związana z traktowaniem nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, w tym nienależnego zwrotu różnicy podatku, jako odrębnej od zobowiązań podatkowych kategorii i kwestia przedawnienia legła u podstaw pytania prawnego z jakim wystąpił Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt I FSK 675/08. A mianowicie Sąd ten postanowieniem z dnia 16 grudnia 2008r., działając na podstawie art. 187 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [dalej: p.p.s.a.] przedstawił do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego następujące zagadnienia prawne:,,Czy art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) ma zastosowanie do należności z tytułu nienależnego zwrotu podatku od towarów i usług".
W ocenie składu orzekającego, powstała na tle rozpatrywanej przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawy wątpliwość dotycząca odpowiedzi na pytanie czy w przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, podlegającej zwrotowi na rachunek bankowy bądź wykazanej jako kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, istnieje możliwość zastosowania art. 70 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, czy też nadwyżka podatku naliczonego stanowi odrębną od zobowiązań podatkowych kategorię i w związku z tym nie podlega przedawnieniu, ma znaczenie także w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a., Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Skoro zatem zagadnienie dotyczące przedawnienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, podlegającej zwrotowi na rachunek bankowy bądź wykazanej jako kwota do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy stało się przedmiotem sporów w orzecznictwie i zostało dostrzeżone przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem przedstawił składowi siedmiu sędziów NSA do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne, to podjęta we wskazanej sprawie uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy.
Sąd podziela przy tym pogląd, że użyty w tym przepisie zwrot "zależy od wyniku innego toczącego się postępowania" należy interpretować szeroko. Wydaje się, że kierunek celowościowej wykładni tego przepisu, mimo że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma duże znaczenie. Zadaniem sądu administracyjnego jest bowiem kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiskiem wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym, które mają być rozstrzygnięte w sposób wiążący dla innych składów orzekających (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II. Kom do art. 125).
Mając zatem na uwadze związek pomiędzy wskazanymi postępowaniami, zarówno co do podstawy faktycznej i prawnej Sąd postanowił zawiesić postępowanie w sprawie na podstawie art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a.