Uzasadnienie
Skarżąca [...] S.A. w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu, którą utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Opolskiego Urzędu Skarbowego w Opolu dotyczącą odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy pożyczki udzielonej spółce przez akcjonariusza w dniu 17 lipca 2007r. Decyzje organów obu instancji oparte zostały o przepisy ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.).
Skarżąca we wniosku o stwierdzenie nadpłaty, na skutek którego wydane zostały powyższe decyzje, powołała się na niezgodność pomiędzy prawem krajowym a prawem wspólnotowym, gdyż w jej ocenie na podstawie art. 4 ust. 1 i 2 Dyrektywy Rady z dnia 17 lipca 1969r. Nr 69/335/EWG (Dz.U.UE.L.69.249.25) [zwanej dalej Dyrektywą kapitałową] dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału w okresie od 1 stycznia 2007r. do 31 grudnia 2008r., obowiązywało zwolnienie z opodatkowania transakcji udzielenia pożyczek spółce kapitałowej przez wspólnika. W tej sytuacji, zdaniem Spółki, zapłacony podatek jako pozbawiony podstawy prawnej, był nienależny.
Zarzut naruszenia powyższych przepisów Dyrektywy kapitałowej skarżąca podniosła w skardze. Zwróciła też uwagę na ewentualną konieczność skierowania przez Sąd pytania prawnego do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w trybie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską, celem rozstrzygnięcia m.in. czy zgodne z Dyrektywą kapitałową jest ponowne wprowadzenie z dniem 1 stycznia 2007 r. podatku kapitałowego z tytułu zaciągnięcia pożyczki przez spółkę kapitałową, jeżeli wierzyciel uprawniony jest do udziału w zyskach tej spółki, w przypadku gdy Państwo Członkowskie uprzednio zrezygnowało z pobierania z pobierania tego podatku z dniem akcesji, tj. 1 maja 2004 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) [p.p.s.a.] sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sadowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sądowi z urzędu wiadomo, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 15 marca 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 731/09 wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniem prawnym o analogicznej treści jak wskazywana przez skarżącą. Pytanie dotyczy zgodności przepisów ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 68, poz. 450 ze zm.) z art. 4 ust. 1 i 2 Dyrektywy kapitałowej odnośnie ponownego wprowadzenia opodatkowania podatkiem kapitałowym pożyczki zaciągniętej przez spółkę u jej wspólnika.
Należy zauważyć, że również w sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem sporne zagadnienie sprowadza się do rozstrzygnięcia tej kwestii, a zatem rozstrzygnięcie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprawy zainicjowanej pytaniem prejudycjalnym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, której aspekt prawny jest tożsamy ze sprawą rozpoznawaną obecnie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Ewentualne stwierdzenie niezgodności przepisów objętych pytaniem prawnym z prawem wspólnotowym będzie w istocie oznaczało zakwestionowanie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu I instancji.
Wprawdzie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie wymieniono wprost w art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a., to jednak zdaniem Sądu, nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z treścią postawionego pytania prejudycjalnego i zawisłym przed tutejszym Sądem postępowaniem, skoro problem prawny w obu sprawach jest analogiczny. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na tej podstawie powinna być także analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją. Należy w związku z tym zauważyć, że art. 240 § 1 pkt 11 O.p. stanowi, że w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości ma wpływ na treść wydanej decyzji.
Stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 4 P.p.s.a. postępowanie zostanie podjęte przez Sąd z urzędu gdy ustanie przyczyna zawieszenia, to jest po wydaniu orzeczenia przez Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.