Uzasadnienie
Skarżący A. P. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu wniósł skargę na postanowienie tego organu z dnia 7 listopada 2013r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie w podatku od środków transportowych za 2013r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 lutego 2014 r., wydanego na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) – (dalej p.p.s.a.), wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o wysokości, trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku w postaci odrzucenia skargi. Wezwanie zawierało również pouczenie o prawie i trybie realizacji prawa pomocy.
Z uwagi na nieobecność skarżącego pod wskazanym w skardze adresem przesyłka zawierająca odpis w/w zarządzenia została dwukrotnie awizowana tj. 14 lutego 2014r. r. i 24 lutego 2014r. r., o czym umieszczono zawiadomienie w drzwiach adresata. Ze względu na niepodjęcie przesyłki przez osobę uprawnioną przez okres 14 dni od dnia pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu w dniu 7 marca 2014r. r.
Jednocześnie, jak wynikało z ustaleń pracownika sekretariatu Sądu poczynionych w oddziale budżetowo-finansowym, do dnia 14 marca 2014r. r. nie uiszczono należnego od skargi wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a, skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Skarżący, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany przez niego adres (w dniach 14 i 24 lutego 2014r.) nie odebrał wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 28 lutego 2014r. r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro z adnotacji poczynionych przez pocztę na zwrotnym poświadczeniu odbioru oraz kopercie wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana, a zawiadomienie o możliwości jej odbioru we wskazanym urzędzie pocztowym umieszczono na drzwiach adresata, to zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. należało ją uznać za doręczoną.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 28 lutego 2014r.., wyznaczony skarżącemu termin do uiszczenia wpisu należnego od skargi upłynął w dniu 7 marca 2014r. r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.