Uzasadnienie
Skarżąca I.D. pismem nadanym w dniu 8 marca 2013 r. wniosła do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 5 lutego 2013 r. w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne.
Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2013 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - /dalej zwane p.p.s.a./ wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Z uwagi na nieobecność skarżącej pod wskazanym w skardze adresem przesyłka zawierająca odpis w/w zarządzenia została dwukrotnie awizowana tj. 18 kwietnia 2013 r. i 26 kwietnia 2013 r., o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata. Ze względu na niepodjęcie przesyłki przez osobę uprawnioną przez okres 14 dni od dnia pierwszego awiza została ona zwrócona do Sądu w dniu 9 maja 2013 r.
Jednocześnie, jak wynikało z ustaleń pracownika sekretariatu Sądu poczynionych w oddziale budżetowo-finansowym, do dnia 20 maja 2013 r. nie uiszczono należnego od skargi wpisu sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 oraz w art. 220 § 3 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 220 § 3 p.p.s.a, skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie.
Skarżąca, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki na wskazany przez nią adres (w dniach 18 i 26 kwietnia 2013 r.), nie odebrała wezwania do uiszczenia wpisu należnego od skargi. Taki stan rzeczy skutkować musiał przyjęciem, że doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 2 maja 2013 r., w trybie tzw. doręczenia zastępczego wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a. (np. adresatowi do rąk własnych, dorosłemu domownikowi), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia (§ 1), które umieszcza się w skrzynce pocztowej adresata lub na drzwiach mieszkania na okres siedmiu dni (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W konsekwencji doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Skoro zaś skuteczne doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 2 maja 2013 r., wyznaczony skarżącej termin do uiszczenia wpisu należnego od skargi upłynął w dniu 9 maja 2013 r.
Z poczynionych ustaleń bezspornie wynika, że do dnia upływu ustawowego terminu skarżąca nie uiściła należnego od skargi wpisu, co w świetle art. 220 § 3 p.p.s.a. powoduje konieczność odrzucenia skargi jako nieopłaconej w wymaganym terminie.
Z powyższych przyczyn faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji