Uzasadnienie
Skarżący J. W. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 11 lutego 2010r. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc maj 2005r.
Decyzja była rezultatem wniosku skarżącego o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku, w ramach którego skarżący podał, że będąc właścicielem nieruchomości gruntowych, które wcześniej użytkował rolniczo, dokonał ich podziału a następnie zbycia w formie działek i od kupujących pobrał należności z tytułu ceny powiększonej o podatek od towarów i usług. Zdaniem skarżącego nie prowadzi on jednak działalności z zakresu obrotu nieruchomościami, a zatem dokonane przez niego czynności nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stąd też wystąpiła nadpłata w tym podatku. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu prezentował przeciwne stanowisko.
Na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2010r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wniósł o zawieszenie postępowania w związku z wystąpieniem przez NSA w dniu 9 marca 2010r. w sprawie sygn. akt I FSK 2039/08 z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie przepisów prawa wspólnotowego, o treści: "Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalności rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejszej części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 VI dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej?"
Dodatkowo pełnomocnik zwrócił należy uwagę, że NSA postanowieniem z dnia 6 lipca 2010r. w sprawie o sygn. akt II FSK 708/10 skierował do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów NSA zagadnienie prawne następującej treści: "Czy w świetle art. 75 §2 i art. 21 §3 Ordynacji podatkowej po wydaniu decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty dopuszczalne jest późniejsze wydanie decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za ten sam okres rozliczeniowy?"
Pełnomocnik skarżącego przychylił się do tego wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej – "p.p.s.a.", Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie: wniosek o zawieszenie postępowania złożony przez pełnomocnika organu zyskał wszak aprobatę strony przeciwnej. Mając to na względzie, na podstawie art. 126 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.