Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 czerwca 2007r. Pan W. Ż. zwrócił się w trybie art. 14a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.) do Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. o udzielenie interpretacji, co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w przedmiocie opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych przez biegłego sądowego usług z zakresu publicznego obrotu papierami wartościowymi.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynikało, że świadczy on usługi biegłego sądowego na zlecenie sądów powszechnych, prokuratury, policji i innych organów w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi, polegające na sporządzaniu opinii z zakresu rynku papierów wartościowych.
Na tle tego stanu faktycznego wnioskodawca zwrócił się z pytaniem, czy biegły sądowy z zakresu publicznego obrotu papierami wartościowymi, którego przychód z tego tytułu przekroczył w roku podatkowym sumę 10.000 Euro jest w dalszym ciągu zwolniony podmiotowo z obowiązku opodatkowania świadczonych usług podatkiem VAT. Równocześnie strona przedstawiła swoje stanowisko, zgodnie z którym, biegły sądowy z zakresu publicznego obrotu papierami wartościowymi, którego przychód z tej działalności przekroczył w roku podatkowym sumę 10.000 Euro nie staje się płatnikiem podatku od towarów i usług.
Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w O. uznał stanowisko podatnika za nieprawidłowe, a następnie w wyniku rozpoznania zażalenia strony, decyzją z dnia [...]. Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia.
Powyższa decyzja organu odwoławczego stała się przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, a skarżący wnosząc w skardze o jej uchylenie, wskazywał między innymi na nie zajęcie przez organy podatkowe stanowiska, co do sposobu zakwalifikowania wykonywanych czynności biegłego z zakresu publicznego obrotu papierami wartościowymi. wg Polskiej Klasyfikacji Działalności oraz Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
Na rozprawie w dniu 8 października 2008r. skarżący, w związku z ujawnieniem przez Sąd okoliczności przedstawienia przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. I FSK 813/07 rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów zagadnienia prawnego dotyczącego kwestii –"czy czynności wykonywane przez biegłego w postępowaniu sądowym (o których mowa w art. 13 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz.U. z 2000 r., nr 14, poz. 176 ze zm.) mogą być uznane za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2004 r., nr 54, poz. 535 ze zm.)", oraz w wypadku pozytywnej odpowiedzi na powyższe pytanie dalszej kwestii – "czy czynności biegłego w postępowaniu sądowym należy uznać za wykonywane w ramach stosunku prawnego, w którym powstaje odpowiedzialność zlecającego wykonanie tych czynności (sądu) wobec osób trzecich (art. 15 ust 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2005 r)" złożył wniosek o zwieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w O. przychylił się do wniosku strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153,poz. 1270 z zm.) [zwanej dalej p.p.s.a] Sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
W powyższym przepisie ustawodawca nie określił wprawdzie jakichkolwiek powodów, na które mogą powołać się strony składając takowy wniosek, pozostawiając w tym zakresie stronom swobodę w kształtowaniu podstaw zawieszenia postępowania, zastrzegając jednakże prawo Sądu do ich oceny.
Odnosząc się do złożonego przez strony zgodnego wniosku o zawieszenie postępowania Sąd uznał, iż wskazywana przez nie okoliczność zawiśnięcia przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zagadnienia prawnego przekazanego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów, uzasadnia uwzględnienie wniosku stron, a w konsekwencji zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie.
Niewątpliwie bowiem, mając na uwadze okoliczność, iż uchwała składu siedmiu sędziów NSA jest wiążąca zarówno w danej sprawie (art. 187 § 2p.p.s.a), jak również ma ona tzw. ogólną moc wiążącą, wynikającą z art. 269 § 1 p.p.s.a., co oznacza, że żadnemu składowi sądu administracyjnego nie wolno rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA, ewentualne stanowisko powiększonego składu NSA, będzie miało bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sporu zawisłego w niniejszej sprawie, z uwagi na tożsamość zagadnienia prawnego.
Uwzględniając wniosek stron, Sąd wziął także pod uwagę okoliczność, że wskazywana przez strony przyczyna zawieszenia przemawia za dłuższym, co najmniej trzymiesięcznym przerwaniem biegu postępowania (art. 129 p.p.s.a.).
Z tych też względów, Sąd uwzględniając zgodny wniosek stron, działając w oparciu o art. 126 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.
W razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron podjęcie postępowania następuje na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania (129 p.p.s.a.), a jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu, Sąd umarza postępowanie (art.130 § 1 p.p.s.a.).