Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 29 października 2013 r., Dyrektor Izby Celnej w Opolu, po rozpatrzeniu odwołania K. K. i A. P. (dalej skarżący, strona) od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w Opolu z dnia 29 maja 2013 r., wydanej w sprawie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej byłych wspólników spółki cywilnej i określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu - uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej określenia kwoty odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych i w tym zakresie orzekł, że prawidłowa kwota odsetek wynosi 6.343 zł, w pozostałym zakresie utrzymując w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji
W piśmie z dnia 30 listopada 2013 r. K. K. i A. P., powołując się na art. 213 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U z 2012 r. poz. 749 ze zm.) /dalej jako O.p./ zwrócili się do uzupełnienie decyzji Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 października 2013 r.
Postanowieniami wydanymi w dniu 4 grudnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w Opolu odmówił uzupełnienia decyzji, uznając, że zakres żądania uzupełnienia wskazany przez skarżących wykraczał poza możliwe do uzupełnienia w trybie art. 213 § 1 O.p. elementy decyzji.
Po rozpoznaniu zażalenia skarżących Dyrektor Izby uchylił wydane postanowienia i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Skarżący pismem z dnia 16 stycznia 2014 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 października 2013 r.
Jak wynikało z odpowiedzi na skargę, do dnia przekazania tej odpowiedzi do tut. Sądu sprawa dotycząca wniosku skarżących o uzupełnienie zaskarżonej decyzji nie została jeszcze załatwiona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu jako wniesiona przed terminem.
Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzi podstawa do odrzucenia skargi, wymieniona w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270, dalej "p.p.s.a.").
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak natomiast stanowi art. 213 § 1 O.p., strona może w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia lub co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub co do skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
W myśl § 4 O.p. tego przepisu w przypadku wydania decyzji o uzupełnieniu lub sprostowaniu decyzji termin do wniesienia odwołania lub skargi biegnie od dnia doręczenia tej decyzji.
Jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie, decyzja o uzupełnieniu decyzji nie ma bytu samodzielnego, a pozostaje częścią aktu podstawowego. Decyzja uzupełniająca stanowi więc dodatkowy element decyzji podstawowej, która jako całość może zostać poddana kontroli sądowoadministracyjnej. Przy czym konsekwencją złożenia wniosku o uzupełnienie decyzji organu II instancji jest przesuniecie rozpoczęcia biegu terminu przewidzianego do złożenia skargi do sądu administracyjnego, do czasu zakończenia postępowania z wniosku złożonego w trybie art. 213 § 1 O.p.
W rozpoznawanej sprawie skarżący skorzystali z unormowanego w art. 213 § 1 O.p. uprawnienia do żądania uzupełnienia decyzji i jak wynikało z informacji organu, do czasu przesłania akt sprawy do tut. Sądu (tj. 18 lutego 2014 r.) sprawa dotycząca wniosku skarżących nie została załatwiona. Tym samym, w myśl § 4 ww. przepisu, początek biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 29 października 2013 r. ulegnie przesunięciu do czasu rozpoznania złożonego przez skarżących wniosku. Innymi słowy, wniesiona przez skarżących skarga jest przedwczesna. Złożenie bowiem wniosku o uzupełnienie przedmiotowej decyzji wykluczyło możliwość wniesienia skargi od tej decyzji, gdyż w dniu jej wniesienia toczyło się z inicjatywy skarżących postępowanie w przedmiocie jej uzupełnienia.
Mając zatem na uwadze okoliczność, że w dniu wniesienia skargi trzydziestodniowy termin do jej wniesienia nie rozpoczął jeszcze biegu, Sąd stwierdza, że wniesiona przez skarżących skarga jest przedwczesna i z tej przyczyny, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dodatkowo Sąd wskazuje, iż z chwilą zakończenia postępowania dotyczącego uzupełnienia decyzji strona uzyska ponowną możliwość wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego.
Z tych względów faktycznych i prawnych orzeczono jak w sentencji.