Uzasadnienie
Skarżący J. W. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 11 lutego 2010r. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za miesiąc listopad 2007r.
Decyzja była rezultatem wniosku skarżącego o stwierdzenie nadpłaty w tym podatku, w ramach którego skarżący podał, że będąc właścicielem nieruchomości gruntowych, które wcześniej użytkował rolniczo, dokonał ich podziału a następnie zbycia w formie działek i od kupujących pobrał należności z tytułu ceny powiększonej o podatek od towarów i usług. Zdaniem skarżącego nie prowadzi on jednak działalności z zakresu obrotu nieruchomościami, a zatem dokonane przez niego czynności nie podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, stąd też wystąpiła nadpłata w tym podatku. Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu prezentował przeciwne stanowisko.
Na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2010r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu wniósł o zawieszenie postępowania w związku z wystąpieniem przez NSA w dniu 9 marca 2010r. w sprawie sygn. akt I FSK 2039/08 z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie przepisów prawa wspólnotowego, o treści: "Czy osoba fizyczna, która na nieruchomości gruntowej prowadziła działalności rolniczą, a następnie z uwagi na zmianę planów zagospodarowania przestrzennego, która nastąpiła z przyczyn niezależnych od woli tej osoby, zakończyła tę działalność i przekwalifikowała majątek na majątek prywatny, dokonała jego podziału na mniejszej części (nieruchomości gruntowe przeznaczone pod zabudowę letniskową) i rozpoczęła jego zbywanie – jest z tego tytułu podatnikiem VAT w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 4 ust. 1 i 2 VI dyrektywy 77/388/EWG, zobowiązanym do rozliczenia VAT z tytułu działalności handlowej?"
Dodatkowo zwrócić należy uwagę – o czym przewodniczący poinformował strony na rozprawie - że NSA postanowieniem z dnia 6 lipca 2010r. w sprawie o sygn. akt II FSK 708/10 skierował do rozstrzygnięcia składowi 7 sędziów NSA zagadnienie prawne następującej treści: "Czy w świetle art. 75 §2 i art. 21 §3 Ordynacji podatkowej po wydaniu decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty dopuszczalne jest późniejsze wydanie decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego za ten sam okres rozliczeniowy?"
W rozpoznawanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, decyzja dotycząca określenia zobowiązania podatkowego za okres objęty żądaniem stwierdzenia nadpłaty, nie została wydana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W ocenie Sądu postępowanie w niniejszej sprawie należało zawiesić. Zgodnie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), [p.p.s.a] sąd może zawieść postępowanie jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Jedną z podstaw zawieszenia postępowania jest wystąpienie przez skład orzekający NSA postanowieniem z dnia 6 lipca 2010r. w sprawie o sygn. akt II FSK 708/10 o rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego o treści przytoczonej powyżej, którego istotą jest wyjaśnienie budzącego rozbieżności w orzecznictwie zagadnienia wzajemnych relacji i zależności pomiędzy postępowaniem o stwierdzenie nadpłaty a tzw. postępowaniem wymiarowym.
Rozstrzygnięcie tego zagadnienia prawnego będzie miało wpływ na wynik rozpoznawanej sprawy albowiem brak jest w niej rozstrzygnięcia określającego wysokość zobowiązania podatkowego za ten sam okres rozliczeniowy.
Po wtóre wystąpienie przez NSA z przytoczonym powyżej pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej również spełnia przesłankę zawieszenia postępowania, bowiem treść tego pytania związana jest z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie, a zatem jej rozstrzygnięcie zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego.
Wprawdzie w art. 125 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), [p.p.s.a] nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże zdaniem Sądu, nie przesądza to o braku możliwości zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w związku z treścią postawionego pytania prejudycjalnego i toczącym się w związku z tym postępowaniem przed tym właśnie sądem, jeżeli problem prawny w obu sprawach jest analogiczny. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest bowiem sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] pr. zb. Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które w ocenie Sądu mieści się w pojęciu "postępowania sądowego" użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym postanowiono jak na wstępie.