Uzasadnienie
postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 6 lutego 2006 r.
Skarżący K. K. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie-Koźlu z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, określającą nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za maj 2005 r. w kwocie 9.000 zł do zwrotu w terminie 180 dni od dnia złożenia rozliczenia. Skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego, domagał się uchylenia obydwu decyzji przedłużających termin zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z 60 do 180 dni oraz zasądzenia kosztów postępowania przed sądem administracyjnym.
Dyrektor Izby Skarbowej w Opolu decyzją z dnia 20 stycznia 2006 r., wydaną na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) [dalej jako: P.p.s.a.], uwzględnił w całości wniesioną skargę, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Kędzierzynie-Koźlu i umorzył postępowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Art. 54 § 3 P.p.s.a. stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei na mocy art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W sprawie niniejszej organ podatkowy uwzględnił skargę w całości przed rozpoczęciem, a nawet przed wyznaczeniem rozprawy, toteż postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.
Na mocy art. 201 § 1 w związku z art. 200 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Ponieważ skarżący korzystał z pomocy doradcy podatkowego, ale wpisu od skargi nie uiścił, poniesione przez niego koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw zamykają się w kosztach wynagrodzenia doradcy podatkowego w wysokości 1.200 zł (na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu – Dz. U. Nr 212, poz. 2075) uzupełnionych kosztami opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego w kwocie 15 zł.