Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez J. P. była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 listopada 2017 r., nr [...] wydana na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.) dalej O.p. uchylająca decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Głubczycach z dnia 31 sierpnia 2015 r., nr [...], którą określono zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec 2013 r. w wysokości 1095 zł i określono za marzec 2013 r. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług w wysokości 9928 zł.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Ponieważ skargę w imieniu skarżącego podpisał jego procesowy pełnomocnik, doradca podatkowy L. T., który nie złożył do akt sądowych pełnomocnictwa, zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 22 stycznia 2018 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie do akt sądowych pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Wezwanie zawierało pouczenie o rygorze z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej w skrócie P.p.s.a. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono na adres pełnomocnika w dniu 30 stycznia 2018 r.
Przy piśmie procesowym z dnia 5 lutego 2018 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w tym samym dniu, pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo do reprezentowania J. P. "przed organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiąc październik 2013 r. oraz do odbioru korespondencji w tym zakresie"
Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Z przepisem tym koresponduje art. 46 § 3 P.p.s.a. w myśl, którego do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed Sądem.
Zgodnie art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym.
Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W rozpatrywanej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, iż pełnomocnik skarżącego nie złożył wraz ze skargą pełnomocnictwa procesowego odwołując się do złożenia takowego w postępowaniu podatkowym. Nie został zatem spełniony wymóg o jakim mowa w art. 46 § 3 i art. 37 § 1 P.p.s.a.
Z kolei przedłożenie na wezwanie Sądu pełnomocnictwa za inny miesiąc rozliczeniowy nie jest wypełnieniem zobowiązania jakie pełnomocnik skarżącego otrzymał na podstawie zarządzenia Przewodniczącego z dnia 22 stycznia 2018 r. Z urzędu jest Sądowi wiadome, że pełnomocnik skarżącego wniósł jednocześnie dalsze sprawy za inne okresy rozliczeniowe w podatku VAT za 2013 r., lecz w tamtych aktach oznaczonych sygn. od I SA/Op 23/18 do I SA/Op 26/18, także nie zostało załączone pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu z dnia 17 listopada 2017 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za marzec 2013 r.
W zaistniałej sytuacji złożenie nieprawidłowego pełnomocnictwa jest procesowo tożsame w skutkach z brakiem złożenia pełnomocnictwa za dany okres rozliczeniowy, którego dotyczy konkretna ostateczna decyzja administracyjna organu odwoławczego. Powoduje to sytuację, w której Sąd musiał odrzucić skargę przyjmując, że w wyznaczonym tygodniowym terminie pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych skargi.
Z tych przyczyn Sąd orzekł jak w pkt I sentencji, zwracając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. cały uiszczony wpis od skargi (pkt. II postanowienia).