Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 lipca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę "A" Spółka z o. o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 5 marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za styczeń i luty 2005 r. w kwocie 5.023.746 zł.
W wyniku złożonego przez stronę skarżącą wniosku o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy w WSA W Opolu postanowieniem z 2 września 2010 r. przyznał jej prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Orzeczenie to stanowiło podstawę do zwrócenia się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Opolu o wyznaczenie radcy prawnego dla strony skarżącej, co też Sąd uczynił pismem z 2 września 2010 r. W odpowiedzi Okręgowa Izby Radców Prawnych w Opolu pismem z 5 października 2010 r. poinformowała o wyznaczeniu jako pełnomocnika strony skarżącej – radcę prawnego J. K. W piśmie z 20 października 2010 r. pełnomocnik skarżącej J. K. zawarła skargę kasacyjną (oddaloną przez NSA wyrokiem z 1 grudnia 2012 r.) wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie tej skargi oraz oświadczeniem, że nie dokonano na jej rzecz żadnych opłat w tym względzie.
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi referendarz sądowy zważył, co następuje
Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, ponoszone przez Skarb Państwa, obejmują zgodnie z § 15 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) - zwanego dalej rozporządzeniem, obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4, rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.
Stosownie do § 6 pkt 7 rozdziału 3 stawki minimalne przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 200.000 zł, co miało miejsce w niniejszej sprawie, wynoszą 7.200 zł.
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynoszą 75% stawki minimalnej obliczonej na podstawie § 6 rozporządzenia. W omawianym przypadku stanowi to 75% kwoty 7.200 zł. Z akt sprawy wynika bowiem, że radca prawny J. K. została pełnomocnikiem strony skarżącej po wydaniu wyroku przez WSA w Opolu oddalającego skargę.
Obliczoną w sposób opisany powyżej kwotę wynagrodzenia radcy prawnego podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 454, poz. 535 ze zm.) stawka podatku od towarów i usług wynosi 23 %. Jest to stawka podstawowa i obowiązuje ona podatników świadczących usługi prawnicze. Jednocześnie mając na względzie rodzaj i stopień zawiłości sprawy oraz nakład pracy przy sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej uznano, że przyznanie wyższego wynagrodzenia byłoby nieuzasadnione.
Zatem mając na względzie dyspozycję powyższych przepisów odnośnie wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej orzeczono jak w sentencji.