Uzasadnienie
Przedmiotem skargi H. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych,
W związku z tym skarżąca na etapie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu zobowiązana była - zgodnie z postanowieniami § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, 2193) – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Na dalsze koszty jakie mogą zaistnieć w przedmiotowej sprawie składają się opłata kancelaryjna za sporządzenie uzasadnienia wyroku – stosownie do zapisów § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) - w kwocie 100 zł oraz wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł (§ 3 rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Skarżąca na urzędowym formularzu, o którym mowa w art. 257 ustawy z dnia 3 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270)– zwanej dalej ustawą, zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata oraz zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, iż mając 73 lata jest jednocześnie chora na cukrzyce, co powoduje omdlenia i utratę świadomości. Poza tym nadmieniła, że jest osobą samotnie prowadzącą gospodarstwo domowe utrzymującą się z renty rodzinnej po zmarłym mężu w wysokości 718, 68 zł (netto).
W części wniosku dotyczącej oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca wykazała, iż sama pozostaje w gospodarstwie domowym, posiada pomieszczenie mieszkalne o powierzchni 33 m² znajdujące się w przerobionej stodole oraz nieruchomość rolną o powierzchni 0,14 ha i udziały w spadku w wielkości 9/18 i 27/36 w nieruchomości rolnej o powierzchni 1,77 ha. Ponadto w tej części wniosku skarżąca oświadczyła, że uzyskuje dochody z tytułu renty rodzinnej w kwocie 839,21 zł (brutto), załączając jednocześnie dowód w postaci odcinka stosownego przekazu pocztowego.
Stosownie do art. 245 ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym, które obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, a także w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków.
Koszty sądowe obejmują opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 ustawy).
Opłatami sądowymi są wpis i opłata kancelaryjna (art. 212 § 1 ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 1 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1, pkt 2 ustawy, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zatem działając na podstawie 258 § 2 pkt 7 ustawy należy rozważyć czy w świetle okoliczności wynikających z materiału dowodowego strona skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Treść powołanych wyżej przepisów art. 246 § 1 ustawy wskazuje, iż prawo pomocy zarówno w pełnym w zakresie jak i w częściowym stanowi instytucję wyjątkową i dlatego udzielenie tego prawa może nastąpić jedynie w sytuacjach szczególnych.
Biorąc pod uwagę informację podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy należało stwierdzić, iż w sytuacji skarżącej zachodzi ustawowa przesłanka uzasadniająca przyznanie wnioskowanego prawa pomocy w zakresie z zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
Uwzględniając koszty koniecznego utrzymania oraz wydatki związane dokonaniem zakupu lekarstw niezbędnych do podtrzymania funkcji życiowych jakie należy ponieść będąc dotkniętym chorobą cukrzycy uznano bowiem, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego przy dochodach z tytułu renty rzędu 718, 68 zł.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 258 § 2, pkt 7 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji.